Windows 2000-ის ეპოქის ინტერფეისი დღესაც ბევრისთვის ნოსტალგიასთან ერთად, ფუნქციური სიმარტივის სიმბოლოა. მაშინდელი ოპერაციული სისტემები, მათ შორის Windows 3.0-დან 2000-ის ჩათვლით, მომხმარებელს სთავაზობდა ვიზუალურ მინიშნებებს, რომლებიც დღევანდელ მინიმალისტურ დიზაინში თითქმის გამქრალია.

პირველი, რაც Windows 2000-ის ჩატვირთვისას თვალში საცემია, არის სუფთა და არა გადატვირთული ფონის ფერი. დესკტოპზე განთავსებული ეტიკეტირებული ხატულები და ნათელი შრიფტები მომხმარებელს საშუალებას აძლევდა, მარტივად ორიენტირებულიყო სისტემაში.

„Start“ ღილაკი თავისი არსით იყო მექანიკური ღილაკის ანალოგი. როდესაც მას აჭერდით, ღილაკი ვიზუალურად „ჩაიწეოდა“, რაც მომხმარებელს დაუყოვნებლივ უდასტურებდა, რომ მოქმედება შესრულდა. ეს არის მარტივი ფსიქოლოგიური მინიშნება, რომელიც რეალურ ცხოვრებაში არსებულ ფიზიკურ ღილაკებთან ასოცირდება.

მენიუს სტრუქტურა იმდენად მკაფიო იყო, რომ მომხმარებელს არ სჭირდებოდა დამახსოვრება, თუ საიდან მოვიდა. პატარა ისრები და მინიშნებები ნათლად აჩვენებდა გზას ქვემენიუებამდე. ხატულების გამოყენება კი გონებას ეხმარებოდა ტექსტის კითხვაზე უფრო სწრაფად ამოეცნო საჭირო პროგრამა.

Windows Explorer-ში ფაილების მართვაც კი უფრო ლოგიკური იყო. დირექტორიებისა და ფაილების მკაფიო დაყოფა, 3D ეფექტის მქონე ჩანართები და ფერების ბალანსი ქმნიდა ვიზუალურ იერარქიას. მომხმარებელს ყოველთვის ესმოდა, რომელი ელემენტი იყო ინტერაქტიული და რომელი — არა.

WordPad-ის მაგალითზე კარგად ჩანს, თუ როგორ გამოიყენებოდა ფერები და ჩარჩოები მომხმარებლის ყურადღების მისაპყრობად. ეს იყო სისტემა, სადაც სქროლბარები ყოველთვის ხილული იყო. თუ ფანჯარაში შიგთავსი იყო, სქროლბარი არასდროს ქრებოდა „სივრცის დაზოგვის“ მიზნით, რაც მომხმარებელს აძლევდა გარანტიას, რომ დამატებითი ინფორმაცია ხელმისაწვდომია.

სხვადასხვა ოფციების ფანჯრებში ინფორმაცია დაჯგუფებული იყო ჩარჩოებში, რაც დღევანდელი, ხშირად გაუგებარი ინტერფეისებისგან განსხვავებით, მომხმარებელს არ აბნევდა. Windows 2000-ის კიდევ ერთი უპირატესობა იყო მისი მუშაობა დაბალი სიმძლავრის ტექნიკაზე, როგორიცაა Pentium 133, 64 MB ოპერატიული მეხსიერებით.

დღეს, როდესაც ბრტყელი დიზაინი (flat design) დომინირებს, მომხმარებელმა ხშირად არ იცის, რომელი ელემენტია დასაჭერი და რომელი — არა. Windows 2000-ის ეპოქის 3D რელიეფები და ჩარჩოები კი ამ პრობლემას მარტივად ჭრიდა, რაც თანამედროვე პროგრამისტებისთვისაც კი შეიძლება იყოს საინტერესო გაკვეთილი.