ბევრი ადამიანი სმენის დაქვეითებას ასაკობრივ ცვლილებებს მიაწერს და მას ბუნებრივ პროცესად აღიქვამს. თუმცა, არსებობს სიმპტომი, რომელიც გაცილებით ადრე ჩნდება და ხშირად ყურადღების მიღმა რჩება: ეს არის მუდმივი შუილი, ზუზუნი ან სტვენა ყურებში, რომელსაც გარშემომყოფები ვერ ისმენენ.

პენსილვანიის ჯანდაცვის სისტემის ოტოლარინგოლოგიის დეპარტამენტის სპეციალისტი, დოქტორი ჯეკი პრაისი განმარტავს, რომ ტინიტუსი — ანუ ხმაური ყურებში — ხშირად სმენის დაკარგვის ერთ-ერთი პირველი მანიშნებელია. ეს მდგომარეობა არ ნიშნავს, რომ ხმები გარემოდან მოდის; ეს არის კომუნიკაციის დარღვევა ყურსა და ტვინს შორის.

შიდა ყურში მდებარე კოხლეა შეიცავს უწვრილეს სენსორულ თმისებრ უჯრედებს, რომლებიც ბგერით ვიბრაციებს ტვინისთვის გასაგებ სიგნალებად გარდაქმნის. როდესაც ეს მყიფე უჯრედები ზიანდება, ინფორმაციის გადაცემა ფერხდება, რაც ტვინში ე.წ. „ფანტომურ“ ხმებს წარმოშობს.

როგორ დავიცვათ სმენა?

სმენის დაცვის ყველაზე ეფექტური გზა ხმაურიანი გარემოს შეზღუდვაა. ექიმები გვირჩევენ, რომ ნებისმიერ სიტუაციაში, სადაც ხმაურის დონე 85 დეციბელს აღემატება, აუცილებელია სპეციალური დამცავი საშუალებების გამოყენება.

საყურადღებოა ყურსასმენების არასწორი მოხმარებაც. მაგალითად, ბალახის საკრეჭი მანქანის ხმაურის გადასაფარად მუსიკის ხმამაღლა მოსმენა ორმაგ ზიანს აყენებს სმენას. ამ დროს ყურსასმენები უნდა ჰქონდეს ხმაურის შემცირების მინიმუმ 22-დეციბელიანი რეიტინგი.

მკურნალობის შესაძლებლობები

მიუხედავად იმისა, რომ სმენის დაკარგვისა და ტინიტუსის სრული განკურნება ამ ეტაპზე შეუძლებელია, თანამედროვე მეთოდები ცხოვრების ხარისხის მნიშვნელოვნად გაუმჯობესების საშუალებას იძლევა.

ტინიტუსის სამკურნალო თერაპია აერთიანებს კონსულტაციებსა და ხმოვან თერაპიას, რაც პაციენტს ეხმარება, ყურადღება გადაიტანოს შემაწუხებელ ხმაურზე. სმენის აპარატები კი, თანამედროვე ტექნოლოგიებით, არა მხოლოდ აძლიერებს ბგერებს, არამედ შეუძლია დამატებითი, დამამშვიდებელი ფონის შექმნაც, რომელიც შუილს უფრო ნაკლებად შესამჩნევს ხდის.

ექიმები მოუწოდებენ ყველას, ვისაც ყურებში მსგავსი უჩვეულო ხმები ესმის, ჩაიტარონ სმენის ტესტირება. ადრეული დიაგნოსტიკა საშუალებას იძლევა, შევინარჩუნოთ სმენის ფუნქცია და თავიდან ავიცილოთ ისეთი გართულებები, როგორიცაა კოგნიტური დაქვეითება ან დეპრესიის რისკების ზრდა.