პეკინი, რომელიც დროისა და სივრცის მიხედვით სამ ფენად არის დაყოფილი — ეს არის სამყარო, სადაც ლაო დაო ცხოვრობს. ის ნაგვის გადამამუშავებელ სადგურში მუშაობს და მისი ყოველდღიურობა მძიმე შრომას, სიღარიბესა და დაუსრულებელ ბრძოლას მოიცავს. ლაო დაოს მიზანი მარტივია: დააგროვოს თანხა შვილის, ტანგტანგის საბავშვო ბაღში ჩასარიცხად.

სოციალური ფენების მიღმა

ქალაქი, სადაც ლაო დაო ცხოვრობს, მკაცრად არის სეგმენტირებული. „პირველი სივრცე“ პრივილეგირებულებისთვისაა განკუთვნილი, ხოლო ლაო დაოს მსგავსი ადამიანები გაცილებით დაბალ საფეხურზე დგანან. როდესაც ის გადაწყვეტს, კანონს გადაუხვიოს და პირველ სივრცეში შეაღწიოს, ეს არ არის მხოლოდ დანაშაული — ეს არის სასოწარკვეთილი მცდელობა, დაარღვიოს სისტემა, რომელიც მის ოჯახს მომავალს ართმევს.

გადარჩენის ფასი

ლაო დაოს გადაწყვეტილება, გაემგზავროს სახიფათო მარშრუტით, ფინანსურ საჭიროებას უკავშირდება. 200 000 იუანი, რომელსაც ის დავალების შესრულების სანაცვლოდ მიიღებს, მისთვის ერთადერთი შანსია. თუმცა, პენგ ლი, გამოცდილი მეგობარი, რომელიც თავად არაერთხელ ყოფილა პირველ სივრცეში, აფრთხილებს მას: დაჭერის შემთხვევაში სასჯელი მხოლოდ ჯარიმას არ გულისხმობს, არამედ ხანგრძლივ პატიმრობასაც.

„თუ ოთხჯერ მოვახერხებ შესვლას, ერთხელ დაჭერა დიდი არაფერია“, - ამბობს ლაო დაო, რომელიც მზადაა რისკზე წავიდეს შვილის მუსიკალური განათლებისთვის.

ქალაქის „ცვლილების“ პროცესი, როდესაც დედამიწის ფენები მოძრაობს და ახალ სივრცეებს ქმნის, ლაო დაოსთვის ერთადერთი შესაძლებლობაა, შეუმჩნევლად გადაადგილდეს. პენგ ლი მას კონკრეტულ ინსტრუქციებს აძლევს: როგორ გამოიყენოს ფარული სამაგრები კედლებზე, როგორ აარიდოს თავი სათვალთვალო კამერებს და როგორ მოახერხოს დროში გათვლილი გადასვლა ერთი სივრციდან მეორეში.