პროგრამირების სამყაროში სულ უფრო მეტი დეველოპერი უბრუნდება ფუნდამენტურ პრინციპებს. Orthodox C++, რომელსაც ზოგჯერ C+ სახელითაც მოიხსენიებენ, წარმოადგენს ენის მინიმალურ ქვესიმრავლეს. მისი მიზანია, გააუმჯობესოს C ენა, თუმცა თავი აარიდოს „თანამედროვე C++“-ისთვის დამახასიათებელ ზედმეტ და ხშირად დამაბნეველ ფუნქციებს.

რატომ არის სიმარტივე უპირატესობა?

ჯერ კიდევ 90-იანი წლების ბოლოს, ბევრი პროგრამისტი აქტიურად იყენებდა ენის უახლეს შესაძლებლობებს. თუმცა, დროთა განმავლობაში გამოიკვეთა, რომ ენის თითოეული ახალი ფუნქციის გამოყენება ყოველთვის არ არის გამართლებული. ზოგიერთი მათგანი, როგორიცაა RTTI (Run-Time Type Information), გამონაკლისები (exceptions) ან ნაკადები (streams), არასაჭირო სირთულეებს ქმნის.

ბიარნე სტროსტრუპის ცნობილი ფრაზა კარგად ასახავს ამ ფილოსოფიას: „C++-ის შიგნით არსებობს გაცილებით პატარა და სუფთა ენა, რომელიც ცდილობს გარეთ გამოსვლას.“

გამონაკლისები და შესრულების ხარჯი

Orthodox C++-ის მიმდევრები კრიტიკულად უყურებენ ენის გამონაკლისების სისტემას. ეს არის ერთადერთი ფუნქცია, რომელიც მოითხოვს რთულ საოპერაციო გარემოს და გავლენას ახდენს შესრულების სიჩქარეზე მაშინაც კი, როცა მას არ იყენებთ. ის ზღუდავს კომპილატორის ოპტიმიზაციის შესაძლებლობებს და ქმნის შეუსაბამობას C-ს სტილის შეცდომების დამუშავებასთან.

პრაქტიკული რჩევები დეველოპერებისთვის

მთავარი რეკომენდაცია დეველოპერებისთვის არის ენის სტანდარტების ფრთხილი გამოყენება. პრაქტიკა გვიჩვენებს, რომ ახალი ფუნქციების დანერგვა რეკომენდებულია სტანდარტის გამოსვლიდან დაახლოებით 5 წლის შემდეგ. ეს უზრუნველყოფს თავსებადობას სხვადასხვა კომპილატორებთან და პლატფორმებთან.

  • კოდი უფრო ადვილად გასაგები და მხარდაჭერადი ხდება.
  • პროექტები მარტივად კომპილირდება ძველ სისტემებზეც.
  • იზრდება კოდის თავსებადობა სხვადასხვა ბიბლიოთეკებთან.

2025 წლის იანვრიდან Orthodox C++-ის კომიტეტმა ოფიციალურად დაუშვა C++20-ის შერჩევითი ფუნქციების გამოყენება, რაც ამ მიდგომის მუდმივ განახლებასა და პრაქტიკულობას უსვამს ხაზს.