სამუშაო გასაუბრებაზე წარუმატებლობა ტექნოლოგიურ სექტორში არავის უკვირს. ხარვეზები კოდირებაში, ენობრივი ბარიერები თუ ცოდნის დეფიციტი პროცესის ნაწილია. თუმცა, ერთ-ერთი პროგრამისტისთვის ყველაზე ცუდი გასაუბრება არც ტექნიკურ დავალებას უკავშირდებოდა და არც პროფესიულ უნარებს — ეს იყო არასასურველი და ინვაზიური „ფსიქოლოგიური შეფასება“.

სამი წლის წინ, ინჟინერმა, რომელიც ძირითადად მცირე ზომის სტარტაპებთან მუშაობს, მიიღო წინადადება მენტალური ჯანმრთელობის სფეროში მოღვაწე სტარტაპისგან. კომპანიის მიზანი კეთილშობილური იყო — თერაპიაზე ხელმისაწვდომობის გაზრდა რისკის ქვეშ მყოფი მოზარდებისთვის. პირველი გაცნობითი ხასიათის ზარის შემდეგ, მათ დანიშნეს 90-წუთიანი „კულტურული შეთავსების“ ინტერვიუ.

როცა საზღვრები იშლება

ინტერვიუერმა გასაუბრება არატრადიციულად დაახასიათა. ტექნიკური შეფასების ნაცვლად, საუბარი კანდიდატის პირად ცხოვრებაზე გადავიდა. ინჟინერი იხსენებს, რომ კითხვები შეეხო მისი ცხოვრების ყველაზე რთულ დღეებს, ყველაზე დიდ გამოწვევებსა და პირად ტრავმებს. ეს იყო პროცესი, რომელსაც ის „ტრავმების გამოძალვას“ უწოდებს.

„მე მრცხვენია იმის გახსენება, თუ როგორ ვუყვებოდი უცხო ადამიანს ჩემს ჩაშლილ ურთიერთობებზე, ოჯახურ პრობლემებსა და წინა სამსახურებში არსებულ კონფლიქტებზე. ინტერვიუერმა შექმნა ილუზია, რომ ეს უსაფრთხო სივრცე იყო, თუმცა თავად არაფერი გაუზიარებია.“

საუბრის ბოლოს კანდიდატი ემოციურად სრულიად გამოფიტული იყო. მან ტერმინალამდეც კი ვერ მიაღწია, რადგან გასაუბრება დასრულდა მანამ, სანამ საქმე ტექნიკურ ნაწილს მიადგებოდა. 24 საათის შემდეგ მან მიიღო სტანდარტული, ერთსტრიქონიანი უარი.

დასკვნა დამსაქმებლებისთვის

ამ გამოცდილებამ კანდიდატში სირცხვილისა და ბრაზის ნაზავი დატოვა. ის გრძნობდა, რომ უარყვეს არა მისი უნარები, არამედ მისი პიროვნება, რომლის ყველაზე ინტიმური ნაწილიც გასაუბრებაზე „გააშიშვლა“. მისი თქმით, პრობლემა არა ინტერვიუერის განზრახვაში, არამედ ფორმატშია, რომელიც კანდიდატს დაუცველს ხდის.

კომპანიებმა, განსაკუთრებით სტარტაპებმა, უნდა გაიაზრონ, რომ კულტურული შეთავსების შემოწმება არ ნიშნავს კანდიდატის ფსიქოლოგიურ ანალიზს. პროფესიული ეთიკა და საზღვრების პატივისცემა ნებისმიერი წარმატებული გუნდის საფუძველი უნდა იყოს. დამსაქმებლებმა უნდა შეძლონ კანდიდატის ღირებულებების შეფასება ისე, რომ მათ არ აიძულონ პირადი ტრავმების გაზიარება სამსახურის მიღების სანაცვლოდ.