სუდანის ქალაქ ელ-გენეინაში, უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტის ლექციების დარბაზები ახლა დევნილთა თავშესაფრად არის ქცეული. ომმა ათასობით ადამიანს წაართვა სახლი, სამსახური და მომავლის იმედი.

ზაინაბი, ყოფილი ექთანი ომდურმანიდან, ერთ-ერთია მათ შორის, ვინც საკუთარი სახლი დატოვა. სუდანის შეიარაღებული ძალების (SAF) თავდასხმის შედეგად მან სამი შვილი დაკარგა. დღეს ის დარჩენილ შვილებთან ერთად უნივერსიტეტის ტერიტორიაზე თვითნაკეთ ქოხში ცხოვრობს.

„ჩვენ მხოლოდ ღმერთის იმედად ვართ. ჩემს შვილებს სჭირდებათ საკვები, ტანსაცმელი და სასმელი წყალი, რაც აქ არ მოიპოვება. ოფიციალური დახმარება არ არის, ზოგჯერ კეთილი ადამიანები გვეხმარებიან, მაგრამ ეს საკმარისი არ არის“, — ამბობს ზაინაბი. მისი ორი ქალიშვილი კვლავ დაჭრილია, თუმცა ოპერაციისთვის საჭირო 2 000 დოლარი ოჯახისთვის მიუწვდომელი თანხაა.

დასავლეთ დარფურის დედაქალაქი, ელ-გენეინა, ამჟამად „სწრაფი მხარდაჭერის ძალების“ (RSF) კონტროლქვეშაა. 2023 წლის აპრილში დაწყებულმა სამოქალაქო ომმა, გაეროს მონაცემებით, 50 000-ზე მეტი ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა.

ქალაქის მცხოვრები ნაგვა, რომელიც მასწავლებლად მუშაობდა, ომის დაწყების შემდეგაც დარჩა მშობლიურ უბანში. „ომამდე ცხოვრება ჩვეულებრივი იყო, ბაზრები მუშაობდა, სკოლები ღია იყო. ახლა ყველაფერი დავკარგეთ — სახლი, სამსახური, ხელფასი“, — ყვება ის.

ელ-გენეინაში ამჟამად 120 000-ზე მეტი დევნილი იმყოფება. ჰუმანიტარული ორგანიზაციები აცხადებენ, რომ რესურსების ნაკლებობა და დაფინანსების შემცირება კრიზისს კიდევ უფრო ამწვავებს. სასმელი წყლისა და საკვების მაღალი ფასების გამო, დაავადებების შემთხვევაში მოსახლეობის უმრავლესობას მკურნალობის საშუალება არ აქვს.

მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქში შედარებითი სიმშვიდეა და ბაზრების ნაწილი გაიხსნა, ჰუმანიტარული საჭიროებები კვლავ უზარმაზარია. ადგილობრივი ხელისუფლება და საერთაშორისო ორგანიზაციები ვერ ახერხებენ მოსახლეობის ძირითადი მოთხოვნილებების სრულად დაკმაყოფილებას, რაც ათასობით ადამიანს სიღარიბისა და გაჭირვების პირისპირ ტოვებს.