ღაზას ქალაქის მტვრიან გზებზე, ნაგავსაყრელების სიახლოვეს, არაფორმალური ბაზრობები გაჩნდა. აქ მოვაჭრეები ტრადიციული თამბაქოს ნაცვლად, ხმელ მოლოქიას — მცენარეს, რომელიც ჩვეულებრივ სუპის მოსამზადებლად გამოიყენება — ყიდიან.

მოლოქიას სიგარეტი ღაზას ომისშემდგომი რეალობის მწარე სიმბოლოა. გამყიდველები გამხმარ ფოთლებს თითებით ჭყლეტენ, უმატებენ თხევად ნიკოტინს და ქაღალდში ახვევენ. 27 წლის ალა ჯუნდიას თქმით, ეს არჩევანი არ არის — ეს გადარჩენის მცდელობაა.

ომამდე თამბაქო ჩვეულებრივი ყოველდღიურობა იყო, ახლა კი სიგარეტის ერთი კოლოფი 100-დან 600 შეკელამდე ღირს. უმუშევარი და ორშვილიანი მამა ამბობს, რომ თამბაქოს შეძენა მისთვის ფუფუნებაა, ამიტომ იძულებულია, მცენარეული ნარევებით დაკმაყოფილდეს.

სამედიცინო სფეროს წარმომადგენლები განგაშს ტეხენ. ყელ-ყურ-ცხვირის სპეციალისტი, დოქტორი აჰმედ საიდ ალ-ჯადბა აფრთხილებს, რომ მოლოქიას წვა თამბაქოზე უფრო საშიშია. ნარევში ხშირად ურევენ არა მხოლოდ თხევად ნიკოტინს, არამედ სამრეწველო შხამებსა და მავნე ქიმიკატებს.

ექიმების თქმით, პაციენტებს აღენიშნებათ სუნთქვის მწვავე უკმარისობა, ხველა და ხმის იოგების დაზიანება. ზოგიერთ შემთხვევაში დაფიქსირდა წინასიმსივნური წარმონაქმნებიც. თავად ალა იხსენებს შემთხვევას, როდესაც კანზე მოხვედრილი თხევადი ნიკოტინის გამო მძიმე დამწვრობა მიიღო და ოთხი საათით გონება დაკარგა.

ღაზას ბლოკადა და ისრაელის მიერ შემოღებული შეზღუდვები თამბაქოს იმპორტს სრულად ბლოკავს. ომის დაწყებიდან დღემდე, ღაზაში თამბაქოს შეტანა აკრძალულია, რამაც შავ ბაზარზე ფასების კატასტროფული ზრდა გამოიწვია.

აბდულ კარიმ ჰელესი, რომელიც წლებია სიგარეტით ვაჭრობს, განმარტავს, რომ მოლოქია მხოლოდ იმიტომ გახდა პოპულარული, რომ „ნიკოტინს კარგად იჭერს“. მისი თქმით, ბაზარზე უკვე დაფიქსირდა ლეტალური შემთხვევებიც, რაც ნიკოტინის არასწორმა მოხმარებამ გამოიწვია.

40 წლის ჰასან ჰუჯანი, რომელიც ასევე მოლოქიას სიგარეტს ეწევა, ამბობს: „მეშინია ჩემი ჯანმრთელობის, მაგრამ სხვა გზა არ მაქვს“. მისი თქმით, ომის სტრესი და ყოველდღიური გაჭირვება ადამიანებს აიძულებს, ნებისმიერ საშუალებას მიმართონ ნერვების დასამშვიდებლად.