აშშ-ისა და ისრაელის მიერ ირანის წინააღმდეგ დაწყებული საომარი მოქმედებები 100 დღეს ითვლის. კონფლიქტმა, რომელიც თეირანმა „პროვოკაციის გარეშე აგრესიად“ შეაფასა, რეგიონული საზღვრები გადალახა და ლიბანამდე და სპარსეთის ყურემდე გაფართოვდა.

მიუხედავად 8 აპრილს მიღწეული მყიფე ზავისა, ისრაელი ლიბანში შეტევებს განაგრძობს. ამ დროისთვის დაღუპულთა რაოდენობა 3 000-ს აჭარბებს.

სპარსეთის ყურის რეგიონი: დაძაბულობის ეპიცენტრი

ომის დაწყების დღიდან, 28 თებერვლიდან, ყურის ქვეყნები კონფლიქტის უშუალო მონაწილეები გახდნენ. ირანმა სარაკეტო და დრონების დარტყმები განახორციელა რეგიონში განთავსებულ აშშ-ის სამხედრო ობიექტებზე, რასაც სამოქალაქო ინფრასტრუქტურაც შეეწირა.

  • ომანი: როგორც მედიატორი, ქვეყანა თავდაპირველად ომის წინააღმდეგი იყო. თუმცა, ირანის დარტყმებმა ომანის პორტები დააზიანა, რამაც ქვეყანა კონფლიქტში ჩაითრია.
  • კატარი: ირანული რაკეტები მოხვდა კატარის ტერიტორიას, სადაც აშშ-ის სამხედრო ბაზა მდებარეობს. დოჰა ამჟამად დიპლომატიური არხების შენარჩუნებას ცდილობს.
  • არაბთა გაერთიანებული საამიროები: გავრცელებული ცნობებით, საამიროებმა აშშ-ის დაზვერვის დახმარებით ირანის წინააღმდეგ საჰაერო იერიშებიც კი განახორციელეს.

გლობალური გამოხმაურება და ეკონომიკური შედეგები

ევროპელი მოკავშირეები აშშ-ის და ისრაელის ქმედებებს ღიად არ გმობენ, თუმცა ომში ჩართვაზე კატეგორიულ უარს აცხადებენ. რუსეთმა და ჩინეთმა ღიად გააკრიტიკეს მიმდინარე საომარი მოქმედებები.

ეკონომიკური თვალსაზრისით, სიტუაცია კრიტიკულია. ნავთობზე ფასების ზრდა და ბაზრების არასტაბილურობა განსაკუთრებით მტკივნეულად აისახა იმ ქვეყნებზე, რომლებსაც საკუთარი საწვავის რეზერვები არ გააჩნიათ.

რეგიონული აქტორები

ერაყი, რომელიც ტრადიციულად ირანთან ახლო კავშირშია, ცდილობს თავი აარიდოს კონფლიქტში უშუალო ჩართვას, თუმცა მისი ტერიტორია აშშ-ისა და ირანის მომხრე ძალების დაპირისპირების არენად იქცა. თურქეთი, თავის მხრივ, აქტიურად მონაწილეობს დიპლომატიურ მოლაპარაკებებში და ცეცხლის შეწყვეტისკენ მოუწოდებს.

აფრიკის კავშირი ღრმა შეშფოთებას გამოთქვამს საწვავისა და სურსათის გაძვირების გამო, რაც კონტინენტის ეკონომიკას სერიოზულ დარტყმას აყენებს.