ბიტკოინის განვითარების პროცესში „Covenants“-ის (შეთანხმებების) კონცეფცია კვლავ ყურადღების ცენტრშია. ეს ტექნოლოგია პოტენციურად ცვლის ბიტკოინის ქსელში ტრანზაქციების დადასტურების წესებს და ხსნის გზას უფრო მოქნილი და მასშტაბური გადაწყვეტილებებისკენ.

ტრადიციულად, ბიტკოინის სკრიპტი ზღუდავს იმას, თუ ვინ შეიძლება დახარჯოს სახსრები, თუმცა ის ვერ აკონტროლებს, თუ სად წავა ეს თანხები მომავალში. სწორედ ამ შეზღუდვის მოხსნას ემსახურება Covenants, რომელიც მომხმარებელს საშუალებას აძლევს, განსაზღვროს დამატებითი პირობები მონეტების მომავალი დახარჯვის შესახებ.

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი?

ამ ტექნოლოგიის დანერგვა პოტენციურად გააუმჯობესებს „მეორე ფენის“ (Layer 2) გადაწყვეტილებების მუშაობას და შექმნის უფრო უსაფრთხო, არაკუსტოდიალურ საცავებს. თუმცა, ცვლილება მოითხოვს ბიტკოინის კონსენსუსის წესების განახლებას, რაც საზოგადოებაში მწვავე დისკუსიების საგანია.

ამჟამად, ბიტკოინის დეველოპერებს შორის აზრთა სხვადასხვაობაა. ნაწილი მხარს უჭერს პროტოკოლის სტაბილურობასა და კონსერვატიულ მიდგომას, ხოლო მეორე ნაწილი აქტიურად ეძებს გზებს ქსელის ფუნქციონალის გასაფართოებლად.

ძირითადი და ზოგადი შეთანხმებები

Covenants-ის წინადადებები ორ ძირითად კატეგორიად იყოფა:

  • ძირითადი (precomputed) შეთანხმებები: ისინი ზღუდავენ მხოლოდ მომდევნო ტრანზაქციას, თუმცა შესაძლებელია მათი ჯაჭვური გამოყენება.
  • ზოგადი (recursive) შეთანხმებები: ისინი საშუალებას იძლევა, წესები მუდმივად გაჰყვეს მონეტებს, განურჩევლად იმისა, თუ რამდენჯერ გადაირიცხება ისინი.

მიუხედავად იმისა, რომ ზოგადი შეთანხმებები უფრო მეტ შესაძლებლობას იძლევა, მათი ტექნიკური სირთულე და რისკები მათ დანერგვას ამ ეტაპზე აფერხებს.

სამომავლო პერსპექტივები

მიმდინარეობს დებატები სხვადასხვა ოპკოდების (Opcode) შესახებ, როგორიცაა OP_CHECKTEMPLATEVERIFY. ექსპერტები ვარაუდობენ, რომ თუ ქსელში საკომისიოები კვლავ გაიზრდება, დისკუსიები ამგვარი სკალირების გადაწყვეტილებების გარშემო ახალ იმპულსს მიიღებს. საბოლოო ჯამში, Covenants შესაძლოა გახდეს ის მექანიზმი, რომელიც ბიტკოინის მილიარდობით მომხმარებლისთვის თვითკუსტოდიის (self-custody) პრივილეგიას უფრო ხელმისაწვდომს გახდის.