Windows 11-ის მომხმარებლები სულ უფრო ხშირად საუბრობენ იმ შეზღუდვებზე, რომლებსაც Microsoft-ი სისტემის ყოველდღიურ გამოყენებაში ნერგავს. მთავარი უკმაყოფილება Microsoft-ის ანგარიშის (Microsoft Account) სავალდებულო გამოყენებას უკავშირდება, რომელიც ოპერაციული სისტემის სრულფასოვანი ფუნქციონირებისთვის აუცილებელი პირობა გახდა.

მრავალი მომხმარებელი აღნიშნავს, რომ სისტემის ინსტალაციის პროცესი და შემდგომი პარამეტრების მართვა სულ უფრო მეტად არის დაკავშირებული კორპორატიულ ეკოსისტემასთან. ეს ტენდენცია განსაკუთრებით აღიზიანებს მათ, ვისაც სურს, ჰქონდეს ლოკალური ანგარიში და არ სურს პერსონალური მონაცემების Microsoft-ის ღრუბლოვან სერვისებთან სინქრონიზაცია.

რატომ არის ეს პრობლემა?

მომხმარებელთა ნაწილი აცხადებს, რომ Microsoft-ი ცდილობს სისტემის ყველა ასპექტი საკუთარ ანგარიშზე მიაბას, რაც ხშირად იწვევს გაუგებრობებს. მაგალითად, ზოგიერთი ფუნქცია, რომელიც ადრე მარტივად იყო ხელმისაწვდომი, ახლა დამატებით ავტორიზაციას მოითხოვს. ეს ქმნის ბარიერებს მათთვის, ვინც უპირატესობას კონფიდენციალურობასა და დამოუკიდებელ მუშაობას ანიჭებს.

კრიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ „შემოვლითი გზები“ (workarounds), რომლებიც ლოკალური ანგარიშის შესაქმნელად გამოიყენებოდა, სულ უფრო რთულდება. Microsoft-ი აქტიურად ებრძვის იმ მეთოდებს, რომლებიც მომხმარებლებს საშუალებას აძლევს, სისტემა ანგარიშის გარეშე დააინსტალირონ ან გამოიყენონ.

მომხმარებელთა დამოკიდებულება

სოციალურ ქსელებსა და ტექნიკურ ფორუმებზე მომხმარებლები ხშირად უზიარებენ ერთმანეთს იმედგაცრუებას. ბევრი მათგანი აღიარებს, რომ Windows 11-ის ინტერფეისსა და ფუნქციონალში ცვლილებები ხშირად აბნევთ, რადგან სისტემის ქცევა არაპროგნოზირებადი ხდება, თუ მომხმარებელი სრულად არ არის ინტეგრირებული Microsoft-ის სერვისებში.

საბოლოო ჯამში, დაპირისპირება კორპორაციულ სურვილსა და მომხმარებლის თავისუფლებას შორის გრძელდება. Microsoft-ის პოზიცია უცვლელია: ისინი თვლიან, რომ ანგარიშის სავალდებულოობა უსაფრთხოებასა და მომხმარებლის გამოცდილებას აუმჯობესებს, თუმცა ბაზრის ნაწილი ამას პირად სივრცეში შეჭრად აღიქვამს.