გარდაიცვალა დევიდ ჰოკნი, ხელოვანი, რომელმაც 1960-იანი წლების ბრიტანეთში სოციალური ტაბუები დაარღვია. მაშინ, როდესაც ჰომოსექსუალობა კრიმინალად ითვლებოდა, ჰოკნიმ შექმნა ნამუშევრები, რომლებიც დღეს კულტურული მემკვიდრეობის ნაწილად მიიჩნევა.

მისი ადრეული ნამუშევარი, „We Two Boys Together Clinging“, შესრულებული 1961 წელს, როცა ჰოკნი ჯერ კიდევ სამხატვრო კოლეჯის სტუდენტი იყო, დღეს რადიკალურ განაცხადად აღიქმება. მხატვარმა უოლტ უიტმენის პოეზიით შთაგონებული ტილო მაშინ შექმნა, როცა ქვეყანაში ერთნაირსქესიანთა ურთიერთობა აკრძალული იყო.

მხატვრობის მკვლევარები აღნიშნავენ, რომ ჰოკნი იყო პიონერი, რომელიც არ ერიდებოდა საკუთარი იდენტობის გამოხატვას. მაშინ, როცა მედიაში ჰომოსექსუალი ადამიანები მხოლოდ სტერეოტიპებით ან იზოლირებულად იყო წარმოდგენილი, ჰოკნიმ მათ ყოველდღიურ, მშვიდ და ნორმალიზებულ ცხოვრებაზე დაიწყო მუშაობა.

1964 წელს კალიფორნიაში გადასვლამ ჰოკნის შემოქმედება რადიკალურად შეცვალა. სწორედ აქ დაიბადა მისი ცნობილი სერია საცურაო აუზების შესახებ. ნამუშევრები, როგორიცაა „Peter Getting Out of Nick's Pool“ ან „Domestic Scene, Los Angeles“, ასახავს არა მხოლოდ სენსუალურობას, არამედ იმ სიმშვიდესა და შინაურულობას, რაც ადრეულ პერიოდში ხელოვნებაში იშვიათი იყო.

Getty Images

კრიტიკოსების აზრით, ჰოკნის ნამუშევრების პოლიტიკური ძალა სწორედ მათ სიმარტივეშია. მან საზოგადოებას შესთავაზა ვიზუალური გზა, რათა შეეხედათ ჰომოსექსუალობისთვის არა როგორც „პრობლემისთვის“, არამედ როგორც ადამიანური ცხოვრების ნაწილისთვის. „ნუ დაარქმევ სახელს, უბრალოდ შეხედე“, - ასე აფასებენ ხელოვნებათმცოდნეები მისი შემოქმედების გავლენას.

Handout

ჰოკნის შემოქმედება არ შემოიფარგლებოდა მხოლოდ ადრეული წლებით. Will Gompertz-ის შეფასებით, ის „ყოველთვის რადიკალური“ იყო. მაშინაც კი, როცა ის პეიზაჟებს ხატავდა ან ტექნოლოგიებთან ურთიერთობას იკვლევდა, ჰოკნი ინარჩუნებდა იმავე ცნობისმოყვარეობას და გამბედაობას, რომელიც კარიერის დასაწყისში ჰქონდა.

მხატვარი გარდაიცვალა 88 წლის ასაკში, თუმცა მისი მემკვიდრეობა რჩება როგორც მტკიცებულება იმისა, თუ როგორ შეუძლია ხელოვნებას შეცვალოს საზოგადოებრივი აღქმა და ააშენოს ხიდები იქ, სადაც მანამდე მხოლოდ აკრძალვები იყო.

Handout