Hulu-ს დისტოპიური დრამის, „Paradise“-ის პირველი სეზონის დასრულებისთანავე, შოურანერმა დენ ფოგელმანმა მუსიკალურ ხელმძღვანელებს, ტომ ვულფსა და მანიშ რავალს, ამბიციური გეგმა გააცნო. მეორე სეზონის მოქმედება მემფისში, ტენესის შტატში იწყება — იმ პერიოდში, როდესაც პლანეტას გლობალური კატასტროფა ჯერ კიდევ არ ჰქონდა განადგურებული.

ამ გადაწყვეტილებამ შემოქმედებითი ჯგუფი ელვის პრესლის საკულტო სახლის, „გრეისლენდის“ თემატიკის გამოყენებამდე მიიყვანა. მუსიკალური გაფორმება სერიალის მთავარი ხერხემალი გახდა, რომელმაც მაყურებელი კატასტროფამდელ სამყაროში დააბრუნა.

მუსიკალური დეკონსტრუქცია

ტომ ვულფი და მანიშ რავალი სერიალისთვის მუსიკის შერჩევისას სტანდარტულ მიდგომებს გაექცნენ. მათ გადაწყვიტეს, ცნობილი კომპოზიციების ორიგინალი ვერსიების ნაცვლად, მათი ახლებური ინტერპრეტაციები გამოეყენებინათ. ეს არჩევანი განპირობებული იყო სერიალის სპეციფიკური, დაძაბული ატმოსფეროთი.

სერიალის საუნდტრეკში განსაკუთრებული ადგილი დაიკავა ფილ კოლინზის შემოქმედებამ. მუსიკალურმა ხელმძღვანელებმა შეძლეს, კოლინზის ცნობილი ჰიტები ისე გადაემუშავებინათ, რომ მათთვის დისტოპიური ჟღერადობა მიენიჭებინათ. შედეგად, მაყურებელმა მიიღო ნაცნობი მელოდიები, რომლებიც სრულიად ახალ, შემაშფოთებელ კონტექსტში გაჟღერდა.

ელვის პრესლის მემკვიდრეობა

მემფისის ლოკაციამ და „გრეისლენდის“ ხსენებამ მუსიკალურ გუნდს საშუალება მისცა, ელვის პრესლის შემოქმედებასთან დაკავშირებული ნოსტალგია დაძაბულობასთან დაეკავშირებინა. ვულფის თქმით, ეს მუსიკალური გადაწყვეტილება მიზნად ისახავდა მაყურებლისთვის იმის შეხსენებას, თუ რა დაიკარგა გლობალური კატასტროფის შემდეგ.

მუსიკალური გაფორმება სერიალში არ არის უბრალოდ ფონი. ის არის ნარატივის ნაწილი, რომელიც გვეხმარება გავიგოთ პერსონაჟების ემოციური მდგომარეობა და ის სამყარო, რომელიც ნელ-ნელა ინგრევა.

საბოლოო ჯამში, „Paradise“-ის საუნდტრეკი არის დასტური იმისა, თუ როგორ შეუძლია ფრთხილად შერჩეულ მუსიკას, დრამატული ეფექტი გააძლიეროს. ვულფისა და რავალის ნამუშევარი მეორე სეზონში კიდევ უფრო ღრმა და ფსიქოლოგიური გახდა, რაც სერიალს თანამედროვე ტელევიზიაში გამორჩეულ ადგილს უმკვიდრებს.