გლაზგოს Citizens Theatre-ის სცენაზე მარიემ ომარის პიესა „რევოლუციის დღეები“ (Revolution Days) გააცოცხლეს. ნაწარმოები 15 წლის წინანდელ მოვლენებს – „არაბულ გაზაფხულს“ ეხმიანება, რომელიც ჩრდილოეთ აფრიკასა და ახლო აღმოსავლეთში მასშტაბური პროტესტებისა და პოლიტიკური ცვლილებების ტალღით აღინიშნა.

ავტორი, მარიემ ომარი, თავად იყო ამ მოვლენების თვითმხილველი. ის გაეროს ლტოლვილთა სააგენტოსა და „ექიმები მსოფლიოსთვის“ (Médecins du Monde) მისიებში მუშაობდა. ლიბანურ-შოტლანდიური წარმოშობის ომარიმ რეგიონში მიმდინარე არეულობა უშუალოდ იორდანიიდან დააკვირდა, სადაც ის ერაყისა და ისრაელის მიმართულებით ჰუმანიტარულ მოხსენებებს ადგენდა.

ადამიანური ფასი და ფსიქოლოგიური ტრავმა

პიესის ცენტრალური პერსონაჟი სამირაა, ახალგაზრდა იდეალისტი ჰუმანიტარული მუშაკი. მას ოლივია ჰემატი განასახიერებს. სამირას გზა დასავლეთ სანაპიროზე ძალადობის შედეგების აღრიცხვიდან იწყება და ერაყში თეთრი ფოსფორის გამოყენების კვალით გრძელდება. საბოლოოდ, ის პირისპირ ხვდება მთავრობის ძალებისგან დევნილ ლტოლვილებსა და ამბოხებულებს.

სპექტაკლი არ არის მხოლოდ პოლიტიკური ქრონიკა. რეჟისორ შილპა თ-ჰაილენდის დადგმა ყურადღებას ამახვილებს არა მხოლოდ რევოლუციის მიზეზებზე, არამედ მის დამანგრეველ ჰუმანიტარულ გავლენაზე. სამირა, რომელიც თავდაპირველად მიუკერძოებელ დამკვირვებლად მიიჩნევს თავს, თანდათან კარგავს ემოციურ წონასწორობას.

„ის ფიქრობს, რომ შეუძლია გაუპატიურების, ტრავმებისა და შიმშილის ფაქტები დაუსჯელად აღრიცხოს, თუმცა მისი ფსიქოლოგიური მდგომარეობა საპირისპიროს მეტყველებს“, – ნათქვამია მიმოხილვაში.

სამირას მუდმივი მცდელობა, დააფიქსიროს უსამართლობა, მის ფსიქიკაზე აისახება. პერსონაჟს დიაგნოზს უსვამენ – მეორადი ტრავმული სტრესი. ეს არის ისტორია ადამიანზე, რომელიც სამყაროს უმოქმედობით გამოწვეულ მრისხანებასთან მარტო რჩება.

ვიზუალური და თეატრალური კონტექსტი

სპექტაკლში გამოყენებულია დოკუმენტური ფოტომასალა, რომელიც სცენის ფონზეა პროეცირებული. ეს ვიზუალური რიგი მაყურებელს კიდევ ერთხელ ახსენებს იმ ქაოსს, რომელიც სოციალური მედიის ეპოქის დასაწყისში სამოქალაქო პროტესტებს მოჰყვა – ტუნისიდან ეგვიპტის „თარირის“ მოედანამდე.

„რევოლუციის დღეები“ გლაზგოში 23 მაისამდე იქნება წარმოდგენილი, რის შემდეგაც დასი საგასტროლო ტურნეს 20 ივნისამდე განაგრძობს. პიესა მნიშვნელოვან კითხვებს სვამს იმის შესახებ, თუ რა რჩება რევოლუციების მიღმა და როგორ მოქმედებს კონფლიქტების ზონებში მუშაობა თვითმხილველთა ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე.