კორპორატიულ სექტორში ხელოვნური ინტელექტის ხარჯების მართვის ახალი ტენდენცია იკრებს ძალას. ფინანსური დირექტორები და კომპანიების დირექტორთა საბჭოები იწყებენ მკაცრ კონტროლს AI-ზე გაწეულ ხარჯებზე, რაც ინდუსტრიის განვითარების ვექტორს ცვლის.

ბოლო ორი წლის განმავლობაში, სტანდარტული მიდგომა იყო ყველა ტიპის დავალების, მიუხედავად მათი სირთულისა, ყველაზე მძლავრ და ძვირადღირებულ AI მოდელებზე გაშვება. თუმცა, როდესაც AI-ს გამოყენების ხარჯებმა ბიუჯეტებს საგრძნობლად გადააჭარბა, ბიზნესმა დაიწყო კითხვების დასმა: ნამდვილად სჭირდება თუ არა ყველა მარტივ დავალებას „ფრონტიერ“ კლასის მოდელი?

ამ კითხვაზე პასუხად იკვეთება გამოსავალი, რომელსაც „მოდელების მარშრუტიზაციას“ (model routing) უწოდებენ. ეს არის ტექნოლოგიური ინსტრუმენტი, რომელიც დავალებას შესაბამისი შესაძლებლობის მოდელზე ანაწილებს. მარტივი, რუტინული ამოცანები მიემართება იაფ და სწრაფ ალტერნატივებთან, ხოლო კომპლექსური პრობლემები — ძვირადღირებულ მოდელებთან.

Cognition-ის აღმასრულებელი დირექტორი, სკოტ ვუ აღნიშნავს, რომ რუტინულ სამუშაოებში ხარჯეფექტურობის ზრდა შესაძლებელია 5-დან 10-ჯერ. მაგალითად, როდესაც მოდელს სთხოვენ აშშ-ის მესამე პრეზიდენტის დასახელებას, შედეგი იდენტურია როგორც უძვირესი, ისე იაფი მოდელის შემთხვევაში.

Glean-ის მონაცემებით, საწარმოო დონეზე AI-ის გამოყენების დაახლოებით 95% კვლავ ყველაზე ძვირადღირებულ მოდელებზე მოდის, მაშინაც კი, როდესაც ამოცანა გაცილებით მარტივია. ეს კი კომპანიებს მილიონობით დოლარი უჯდებათ. მაგალითად, Cisco-ს შემთხვევაში, ერთ თანამშრომელზე წლიური ხარჯი დაახლოებით 10 000 დოლარს შეადგენს, რაც 90 000-იან შტატზე კოლოსალურ თანხას — 900 მილიონ დოლარს აღწევს.

ეს ცვლილება პირდაპირ ემუქრება OpenAI-სა და Anthropic-ის ბიზნეს-მოდელებს. მათი საბაზრო შეფასებები ეფუძნება მოლოდინს, რომ კომპანიები მზად იქნებიან გადაიხადონ პრემიუმ ფასი უზარმაზარი მოცულობის დავალებებისთვის. თუ ბიზნესი მარტივ, მაღალსიხშირიან დავალებებს იაფ, ხშირად ღია კოდის მოდელებზე გადაიტანს, წამყვანი ლაბორატორიები მხოლოდ ყველაზე რთულ, მაგრამ ნაკლებად მოცულობით შეკვეთებს მიიღებენ.

Cisco-ს პროდუქტის მთავარი ოფიცერი ჯიტუ პატელი მიიჩნევს, რომ ფასწარმოქმნის მოდელი შეიცვლება. ლაბორატორიებს მოუწევთ მოდელების გამოყენების ეფექტურობაზე ფოკუსირება და არა მხოლოდ ფასების ზრდა. საბოლოო ჯამში, ძალაუფლება გადადის გამყიდველებიდან მყიდველების ხელში, რომლებიც ახლა უკვე გონივრული ხარჯვის გზებს ეძებენ.