ხელოვნური ინტელექტი, რომელიც ბოლო პერიოდში ტექნოლოგიური ბაზრის მთავარი მამოძრავებელი ძალა გახდა, ბიზნესისთვის მოულოდნელად დიდი ფინანსური ტვირთი აღმოჩნდა. Fortune 500-ის კომპანიების ფინანსური დირექტორები ახალი რეალობის წინაშე დგანან, სადაც არჩევანი „ტოკენებსა და ადამიანებს“ შორისაა გაკეთებული.

Glean-ის აღმასრულებელი დირექტორის, არვინდ ჯეინის თქმით, საწარმოო დონის ხელოვნური ინტელექტის ბიუჯეტები იმაზე სწრაფად იწურება, ვიდრე კომპანიები ელოდნენ. ბევრ შემთხვევაში, წლიური გათვლილი ბიუჯეტი სულ რაღაც ერთ ან ორ თვეში სრულდება.

რატომ გახდა AI ასეთი ძვირი?

საპირისპირო მოლოდინების მიუხედავად, ხელოვნური ინტელექტის მოდელების გამოყენების ღირებულება არ შემცირებულა. პირიქით, ახალი თაობის მოდელების გამოსვლასთან ერთად, თითოეული „ტოკენის“ ფასი იზრდება. ეს კი პროცესს ეკონომიკურად არამდგრადს ხდის.

„ეს პირველი შემთხვევაა, როდესაც ტექნოლოგიის ღირებულება ადამიანური რესურსის ფასს გაუტოლდა. ისტორიულად, ტექნოლოგიური დანახარჯები საოპერაციო ბიუჯეტის მხოლოდ უმნიშვნელო ნაწილს შეადგენდა,“ — აცხადებს არვინდ ჯეინი.

Factory AI-ის ხელმძღვანელი მატან გრინბერგი განმარტავს, რომ კომპანიები უკვე გადავიდნენ რესურსების ოპტიმიზაციის ფაზაში. ბევრი მათგანი სვამს კითხვას: არის თუ არა საჭირო ყველაზე ძვირადღირებული, „Opus-ის დონის“ ინტელექტის გამოყენება ყველა ტიპის დავალებისთვის?

არაეფექტურობა როგორც მთავარი პრობლემა

კვლევების თანახმად, საწარმოო AI-ის გამოყენების დაახლოებით 95% მოდის ყველაზე ძვირადღირებულ, ე.წ. „ფრონტიერ“ მოდელებზე. ეს მაშინ, როდესაც დავალებების უმეტესობა გაცილებით იაფი ალტერნატივებითაც წარმატებით შესრულდებოდა.

ექსპერტები გამოსავალს მოდელების სწორ „მარშრუტიზაციაში“ ხედავენ. ამოცანების განაწილება მათი სირთულის მიხედვით, კომპანიებს ხარჯების 10-ჯერ შემცირების შესაძლებლობას აძლევს. ბაზარი კი ჯერ კიდევ ვერ აცნობიერებს იმ რისკს, რომელიც ფასების მიმართ მაღალ მგრძნობელობას უკავშირდება.

ამჟამინდელი ტენდენცია მიუთითებს, რომ ხელოვნური ინტელექტის ბუმი, რომელიც აქამდე მხოლოდ ზრდაზე იყო ორიენტირებული, ახლა ეფექტურობისა და ფინანსური რაციონალიზაციის ეტაპზე გადადის. კომპანიები იწყებენ პრიორიტეტების გადაფასებას, რაც პირდაპირ აისახება მათი თანამშრომლების რაოდენობაზე და სამომავლო დაქირავების გეგმებზე.