ფედერალური რეზერვის პირველი სხდომა კევინ უორშის ხელმძღვანელობით ბაზრებისთვის სერიოზულ გამოწვევად იქცა. ინვესტორებს თითქმის არ აქვთ წარმოდგენა იმაზე, თუ რას ფიქრობს ახალი თავმჯდომარე დასაქმების ბოლოდროინდელ ზრდაზე, ინფლაციის აჩქარებასა და საპროცენტო განაკვეთების სამომავლო ტრაექტორიაზე.

თუმცა, როგორც ჩანს, ეს სიჩუმე შემთხვევითი არ არის. უორში წლების განმავლობაში აკრიტიკებდა ფედერალური რეზერვის კომუნიკაციის სტილს. მისი აზრით, ზედმეტი საჯაროობა პოლიტიკურ შეცდომებს იწვევს და ცენტრალურ ბანკს ეკონომიკური პროცესების ცენტრში ზედმეტად ათავსებს.

რეჟიმის ცვლილება კომუნიკაციაში

უორში გეგმავს მონეტარული პოლიტიკის შესახებ ფედერალური რეზერვის საჯარო კომუნიკაციის როგორც რაოდენობის, ისე სიხშირის გადახედვას. აპრილში, სენატში გამართულ მოსმენაზე მან პირდაპირ განაცხადა, რომ ჭეშმარიტების ძიება უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე განმეორებადი განცხადებები.

მისი ხედვა ეფუძნება პრინციპს: „ნაკლები კომუნიკაცია, მეტი გამჭვირვალობა“. ჯერ კიდევ 2014 წელს, უორში ხელმძღვანელობდა ინგლისის ბანკის კომუნიკაციის სტრატეგიის შიდა კვლევას, სადაც რეკომენდაცია გაუწია წლიური შეხვედრების შემცირებას 12-დან 8-მდე.

„წერტილოვანი დიაგრამების“ კრიტიკა

განსაკუთრებულ კრიტიკას იმსახურებს ე.წ. „dot plot“ — დიაგრამა, სადაც რეზერვის წევრები ანონიმურად წერენ თავიანთ პროგნოზებს საპროცენტო განაკვეთებთან დაკავშირებით. უორშის თქმით, ეს სისტემა რეზერვს ხელს უშლიდა კოვიდ-პანდემიის დროს ინფლაციის სწრაფად შეკავებაში.

„როდესაც ფედერალური რეზერვი მთელ მსოფლიოს უცხადებს თავის პროგნოზებს, პოლიტიკოსები ადამიანები არიან და ხშირად ამ პროგნოზებს იმაზე დიდხანს ეჭიდებიან, ვიდრე საჭიროა“, — აღნიშნა უორშმა სენატში.

რა ელოდება ბაზარს?

მიუხედავად ცვლილებების სურვილისა, უორშს არ შეუძლია სრულად გააკონტროლოს რეგიონული ბანკების პრეზიდენტების საჯარო გამოსვლები. ეკონომისტები შიშობენ, რომ კომუნიკაციის მკვეთრი შემცირება ბაზარზე არასაჭირო ვოლატილობას გამოიწვევს.

ჯეიპი მორგანის მთავარი ეკონომისტი მაიკლ ფეროლი თვლის, რომ პრესკონფერენციები კვლავ დარჩება უორშის მთავარ ინსტრუმენტად ნარატივის დასამკვიდრებლად. თუმცა, ჯერჯერობით უცნობია, ჩაატარებს თუ არა ახალი თავმჯდომარე მათ ყოველი შეხვედრის შემდეგ, როგორც ეს ჯერომ პაუელის პერიოდში ხდებოდა.

საბოლოო ჯამში, უორშის სტრატეგია მიმართულია იმისკენ, რომ ფედერალური რეზერვი ნაკლებად იყოს დამოკიდებული ბაზრის მოლოდინებზე და მეტად — რეალურ ეკონომიკურ მონაცემებზე. ეს გარდამავალი პერიოდი, როგორც ყოფილი ვიცე-თავმჯდომარე რიჩარდ კლარიდა ამბობს, შესაძლოა „საკმაოდ რთული“ აღმოჩნდეს.