კორნუოლის სანაპიროზე, ნიუკეის გარეუბანში, ნანსლედანი სწრაფად იზრდება. ეს არ არის უბრალოდ საცხოვრებელი კვარტალი; ეს არის ამბიციური პროექტი, რომელსაც ბრიტანული მედია „ახალი თაობის მთავარ ქუჩად“ მოიხსენიებს. პროექტი, რომელსაც სათავე მეფე ჩარლზ III-მ 2014 წელს დაუდო, მიზნად ისახავს მცირე ბიზნესისა და ხელმისაწვდომი საცხოვრებლის გაერთიანებას.

ამჟამად ნანსლედანი 2 000-ზე მეტ ადამიანს მასპინძლობს, თუმცა გეგმის მიხედვით, საბოლოოდ 3 700 საცხოვრებელი სახლი აშენდება. უბანი გამოირჩევა ტრადიციული კორნუოლური არქიტექტურით, ფართო მწვანე სივრცეებითა და ველოსიპედისტებისთვის მორგებული ინფრასტრუქტურით. აქ აკრძალულია მოკლევადიანი ტურისტული გაქირავება, რაც რეგიონისთვის, სადაც საცხოვრებლის კრიზისი მწვავედ დგას, მნიშვნელოვანი ნაბიჯია.

ეკონომიკური დაპირისპირება

მიუხედავად წარმატებული კონცეფციისა, ნიუკეის ძველი ცენტრის მცხოვრებლები შეშფოთებულნი არიან. ნიუკეის ბიზნესის წარმომადგენლები შიშობენ, რომ ნანსლედანი, თავისი ახალი სავაჭრო დარბაზებითა და თანამედროვე ინფრასტრუქტურით, „პარაზიტულად“ იქცევა და ნიუკეის უკვე არსებულ სავაჭრო ქსელს რესურსებს აცლის.

ზოგიერთი მეწარმე აღნიშნავს, რომ ნიუკეიში სავაჭრო მრავალფეროვნება მცირდება და ქალაქი მხოლოდ კაფეებითა და საქველმოქმედო მაღაზიებით ივსება. ამ ფონზე, ნანსლედანი, თავისი ახალი ოფისებითა და მაღაზიებით, ბიზნესისთვის უფრო მიმზიდველ ადგილად გამოიყურება.

რა ხდება ნიუკეიში?

  • ადგილობრივი ხელისუფლება ცდილობს ქალაქის იმიჯი „ხმაურიანი წვეულებების ადგილიდან“ ოჯახურ სივრცედ შეცვალოს.
  • მცირდება საცალო ვაჭრობის სექტორი, რასაც ონლაინ ვაჭრობის ზრდა და ეკონომიკური წნეხი ემატება.
  • მოსახლეობის ნაწილი მიიჩნევს, რომ ინვესტიციები ნანსლედნის ნაცვლად, არსებული ქალაქების აღდგენას უნდა მოხმარდეს.

ნანსლედნის განვითარების დირექტორი, სემ კირკნესი, ამტკიცებს, რომ პროექტი არ არის მხოლოდ კომერციული საწარმო. მისი თქმით, მიზანია „ცოცხალი, მუშა გარემოს“ შექმნა, სადაც სოციალური კავშირები და დასაქმება პრიორიტეტულია. დუჩის (Duchy of Cornwall) გეგმავს, შეინარჩუნოს მთავარი ქუჩის საკუთრების მინიმუმ ნახევარი, რათა ადგილობრივ ბიზნესს კრიზისულ პერიოდში მხარი დაუჭიროს.

საბოლოო ჯამში, ნანსლედანი რჩება ბრიტანული ურბანიზმის საინტერესო ექსპერიმენტად, რომელიც კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს ძველი და ახალი ინფრასტრუქტურის თანაარსებობის შესაძლებლობას. დავა იმის შესახებ, თუ ვინ იმარჯვებს ამ პროცესში – ახალი უბანი თუ ძველი ქალაქი – კვლავ ღია რჩება.