ნიუ-იორკის ხელისუფლებამ ქალაქის ბიუჯეტის დეფიციტის შესავსებად რადიკალური ნაბიჯი გადადგა. კანონმდებლებმა დაამტკიცეს ე.წ. „pied-a-terre“ გადასახადი, რომელიც არასაცხოვრებელ, მეორე სახლებს შეეხება. ცვლილება 1 მილიონ დოლარზე მეტი ღირებულების უძრავი ქონების მფლობელებს დააწვება.

გადასახადის სტრუქტურა და ეტაპები

ახალი რეგულაცია ორ ეტაპად ამოქმედდება. პირველი ორი წლის განმავლობაში (2026-2028 წლები) გადასახადი დაანგარიშდება ქალაქის ფინანსთა დეპარტამენტის მიერ დადგენილი საბაზრო ღირებულების მიხედვით:

  • 1-დან 3 მილიონ დოლარამდე ღირებულების ქონებაზე — 4%-იანი წლიური გადასახადი;
  • 3-დან 5 მილიონ დოლარამდე — 5.25%;
  • 5 მილიონ დოლარზე მეტი ღირებულების ქონებაზე კი 6.5%.

ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ ეს მაჩვენებლები მაღალია, თუმცა რეალური ტვირთი დამოკიდებულია ქალაქის მოძველებულ შეფასების სისტემაზე, რომელიც ხშირად უძრავი ქონების რეალურ საბაზრო ღირებულებას მკვეთრად აკნინებს.

გარდამავალი პერიოდი და რეფორმები

2028-2029 წლების სეზონიდან ნიუ-იორკი ქონების შეფასების სისტემას შეცვლის. საბაზრო ღირებულება შედარებითი გაყიდვების საფუძველზე განისაზღვრება, რაც უძრავი ქონების შეფასებულ ღირებულებას გაზრდის. ამის პარალელურად, გადასახადის განაკვეთები შემცირდება, რათა ბალანსი შენარჩუნდეს:

  • 5-დან 15 მილიონ დოლარამდე — 0.8%;
  • 15-დან 25 მილიონ დოლარამდე — 1.05%;
  • 25 მილიონ დოლარზე მეტი ღირებულების ქონებაზე — 1.3%.

კონფლიქტი ბიზნესთან

გადასახადის გარშემო ატეხილმა ხმაურმა პოლიტიკური დაპირისპირება გამოიწვია. ნიუ-იორკის მერმა ზოჰრან მამდანიმ კამპანია Citadel-ის ხელმძღვანელის, კენ გრიფინის პენტჰაუსთან დაიწყო. მილიარდერმა საპასუხოდ გააფრთხილა ხელისუფლება, რომ შესაძლოა ქალაქიდან ბიზნესი და სამუშაო ადგილები გაიტანოს.

გამოთვლების თანახმად, მხოლოდ გრიფინის შემთხვევაში, რომელიც ფლორიდის საგადასახადო რეზიდენტია, მანჰეტენის უძრავ ქონებაზე გადასახადები სამჯერ გაიზრდება. 2028 წლისთვის მისი წლიური გადასახადი 5 მილიონ დოლარს გადააჭარბებს.

მიუხედავად პოლიტიკოსების განცხადებებისა, რომ მდიდრებს ამ ხარჯის გაღება შეუძლიათ, უძრავი ქონების ბროკერები და საგადასახადო ადვოკატები აფრთხილებენ, რომ კლიენტებისთვის ეს ცვლილება „შოკისმომგვრელი“ იქნება. როგორც ადვოკატი რობერტ პოლაკი აღნიშნავს, მიუხედავად სიმდიდრისა, გადასახადების ასეთი ზრდა ნებისმიერი მფლობელისთვის მნიშვნელოვანი ფინანსური ტვირთია.