იტალიის ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვეტილება, რომელიც ქვეყნის მასშტაბით მონაცემთა ცენტრების განვითარების რეგულირებას რადიკალურად ცვლის. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწებზე ტექნოლოგიური ინფრასტრუქტურის მშენებლობაზე 200%-იანი გადასახადი დაწესდა. ეს ნაბიჯი ემსახურება მიწათსარგებლობის პოლიტიკის მკაცრ გადახედვას.

ეკოლოგიური და ურბანული პრიორიტეტები

მთავრობის მიზანია, ტექნოლოგიურმა კომპანიებმა უპირატესობა მიანიჭონ უკვე არსებულ, ძველ ინდუსტრიულ ზონებს. აღნიშნული სტრატეგია ხელს შეუწყობს ურბანული რეგენერაციას და შეამცირებს გარემოზე მიყენებულ ზიანს. ნაყოფიერი მიწების შენარჩუნება მთავრობის დღის წესრიგში ერთ-ერთი მთავარი პრიორიტეტია.

მონაცემთა ცენტრები, რომლებიც განსაკუთრებით დიდ ენერგიას მოიხმარენ, ხშირად ეძებენ თავისუფალ და იაფ მიწებს. აგრარული ზონების დაცვა ამგვარი მშენებლობებისგან, იტალიის ხელისუფლების განმარტებით, აუცილებელია სოფლის მეურნეობის სექტორის სტაბილურობისთვის.

რა იცვლება ინვესტორებისთვის?

  • სასოფლო-სამეურნეო მიწებზე განვითარება ხდება ფინანსურად არამომგებიანი.
  • ინვესტორები წახალისებულნი არიან ძველი ქარხნებისა და ინდუსტრიული ზონების რეაბილიტაციისკენ.
  • გადასახადი პირდაპირ ზეგავლენას მოახდენს კომპანიების ლოკაციების არჩევის სტრატეგიაზე.

ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ ეს გადაწყვეტილება ევროპაში ერთ-ერთი ყველაზე მკაცრია. ტექნოლოგიური გიგანტები, რომლებიც ევროპაში მონაცემთა დამუშავების ცენტრებს აფართოებენ, იძულებულნი იქნებიან, გაითვალისწინონ იტალიის ახალი რეგულაციები. ეს პოლიტიკა ქმნის პრეცედენტს, სადაც გარემოს დაცვა და სურსათის უსაფრთხოება ციფრული ინფრასტრუქტურის განვითარებაზე მაღლა დგება.

საბოლოო ჯამში, იტალია ცდილობს, დააბალანსოს ტექნოლოგიური პროგრესი და მიწის რაციონალური გამოყენება. მოძველებული ინდუსტრიული ობიექტების მონაცემთა ცენტრებად გადაქცევა არა მხოლოდ გარემოს იცავს, არამედ ეკონომიკურ სარგებელსაც მოაქვს მიტოვებული ტერიტორიების რევიტალიზაციის გზით.