ისრაელის თავდაცვის არმიამ 8 ივნისს ირანის რამდენიმე სტრატეგიულ ობიექტზე მასშტაბური დარტყმები განახორციელა. აღნიშნული ქმედება აპრილის დასაწყისიდან მოყოლებული, მხარეებს შორის დაძაბულობის ყველაზე მაღალ ნიშნულად ფასდება.

ისრაელის მხარის ინფორმაციით, იერიშები მიზნად ისახავდა ირანის დასავლეთსა და ცენტრალურ ნაწილში განლაგებულ სამხედრო ობიექტებს. ასევე, დაიბომბა მაჰშარის ნავთობქიმიური კომპლექსი, რაც ირანულმა სახელმწიფო მედიამაც დაადასტურა.

კონფლიქტის ქრონოლოგია

ისრაელი აცხადებს, რომ აღნიშნული ოპერაცია პასუხია ირანის შეიარაღებული ძალების მიერ 7 ივნისს განხორციელებულ სარაკეტო შეტევაზე. თავის მხრივ, თეირანი ამტკიცებს, რომ მათი მოქმედებები ლიბანში „ჰეზბოლას“ პოზიციებზე ისრაელის მიერ განხორციელებული დაბომბვების საპასუხო ნაბიჯი იყო.

ვითარება კიდევ უფრო გართულდა 8 ივნისს დილით, როდესაც ირანის ძალებმა ისრაელის მიმართულებით ახალი შეტევა წამოიწყეს. პარალელურად, ისრაელის არმიამ დაადასტურა იემენელი ჰუთების მხრიდან სარაკეტო იერიშის მცდელობაც, რომელიც, მათივე თქმით, საჰაერო თავდაცვის სისტემებმა წარმატებით მოიგერიეს.

ფონი და წინაისტორია

რეგიონში არსებული კრიზისი 2026 წლის 28 თებერვალს დაიწყო, როდესაც აშშ-მა და ისრაელმა ირანის ბირთვული პროგრამის შეჩერების მიზნით ფართომასშტაბიანი სამხედრო ოპერაცია წამოიწყეს. თეირანი ბრალდებებს უარყოფს და აცხადებს, რომ მათი ბირთვული საქმიანობა მხოლოდ სამოქალაქო მიზნებს ემსახურება.

კონფლიქტის საწყის ეტაპზე ირანმა ჰორმუზის სრუტე ჩაკეტა, რამაც ნავთობისა და გაზის მიწოდების სერიოზული შეფერხება გამოიწვია. 7 აპრილიდან მხარეებს შორის დროებითი ზავი ამოქმედდა, თუმცა მოლაპარაკებები მყიფე აღმოჩნდა. ლიბანში ჰეზბოლასთან დაკავშირებული შეთანხმებები კი, მიუხედავად ვაშინგტონში გამართული მოლაპარაკებებისა, არაერთხელ დაირღვა.