საქართველოს მესამე პრეზიდენტი, მიხეილ სააკაშვილი, რომელიც ამჟამად პატიმრობაში იმყოფება, პოლიტიკურ აქტიურობას სასამართლო სხდომათა დარბაზიდან აგრძელებს. მისი ბოლოდროინდელი გამოსვლები კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ დაპირისპირება მასსა და ყოფილ თანაგუნდელებს შორის კრიტიკულ ზღვარს მიუახლოვდა.

სასამართლო სხდომაზე 20-წუთიანი მიმართვისას, სააკაშვილმა ოპოზიციური პარტიები მკაცრად გააკრიტიკა. მან ყოფილ თანამებრძოლებს ბრძოლის სტრატეგია დაუწუნა და საკუთარი თავის მიმართ „ლუზერის ფსიქოლოგიის“ არსებობაში დაადანაშაულა. ექსპრეზიდენტი ამტკიცებს, რომ მისი ყოფილი პარტია დანარჩენ ოპოზიციურ ძალებზე უპირატესია.

ურთიერთბრალდებები და პოლიტიკური ლანძღვა

პოლიტიკური გარჩევები უკვე გასცდა კონსტრუქციულ კრიტიკას. ანა წითლიძემ, ნიკა გვარმიასთან ერთად, თამარ ჩერგოლეიშვილი სააკაშვილის პოლიტიკური კაპიტალის გამოყენებასა და ღალატში დაადანაშაულა. ეს ბრალდება მას შემდეგ გაჟღერდა, რაც ჩერგოლეიშვილმა სააკაშვილს „პოლიტიკური ნარიმანი“, ხოლო მის მხარდამჭერებს „ხბომადიდიდებელი ბანდერლოგები“ უწოდა.

საკუთარი რიტორიკით გამოირჩევა ნიკა გვარმიაც. ის აცხადებს, რომ „ნაციონალურ მოძრაობას“ სააკაშვილის ფაქტორის ექსპლუატაციის გარდა არაფერი გაუკეთებია და პარტიას პოლიტიკური პოტენციალი აღარ გააჩნია.

ოპოზიციური სპექტრის დაქუცმაცება

პოლიტიკური დამკვირვებლები და სახელისუფლებო გუნდი ამ პროცესებს „უცხოური დაფინანსებისთვის ბრძოლად“ აფასებენ. დაპირისპირებამ ოპოზიციური პარტიები არაერთხელ მიიყვანა პოლიტიკურ ჩიხამდე. სააკაშვილის მხარდამჭერები ღიად აცხადებენ, რომ გვარამია-მელიას კოალიცია მათ ელექტორატს ითვისებს, რაც ოპოზიციურ ფლანგზე გაერთიანების პერსპექტივას კიდევ უფრო ბუნდოვანს ხდის.

ამჟამად ოპოზიციური ველი დაყოფილია ცალკეულ ჯგუფებად, სადაც ერთმანეთს „ფეიკ ნაციონალებად“ და კომიკურ პერსონაჟებად მოიხსენიებენ. ეს დაპირისპირება არა მხოლოდ პოლიტიკურ კულტურაზე, არამედ ოპოზიციის სამომავლო გავლენაზეც ახდენს გავლენას.