საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია დღეს წმინდა ძმების, დავითისა და ტარიჭანის ხსენების დღეს აღნიშნავს. ისინი ერისთავთა ცნობილი გვარის წარმომადგენლები იყვნენ და მეფის კარზე დაახლოებულ ოჯახში იზრდებოდნენ.

მათი მშობლები, ვარდან ერისთავი და თაგინე, შვილებს ღვთისმოშიშებით ზრდიდნენ. ვარდანის გარდაცვალების შემდეგ, ოჯახის ქონება თაგინეს ძმამ, თევდოსიმ მიიტაცა. მან გადაწყვიტა, დისწულები ქრისტიანული სარწმუნოებისგან ჩამოეშორებინა და საკუთარ რწმენაზე მოექცია, რისთვისაც მათ მატერიალურ კეთილდღეობას ჰპირდებოდა.

2 ფოტო — დააჭირე გასადიდებლად

თაგინე ძმის ბოროტ განზრახვას მტკიცედ აღუდგა. თავის მხრივ, ყრმებმაც უარი განაცხადეს მამაპაპური სარწმუნოების დატოვებაზე. თევდოსიმ, რომელმაც ქრისტიანების შიშით მათი ღიად მოკვლა ვერ გაბედა, მალულად მოკვდინება განიზრახა. ოჯახი იძულებული გახდა ტაოში გადასულიყო, თუმცა დევნა არ შეწყვეტილა.

თევდოსიმ მეომრებთან ერთად მთაში ჩაუსაფრდა დისწულებს. დავითი, რომელმაც ბიძა იცნო, სიხარულით გაექანა მისკენ, თუმცა თევდოსიმ მახვილით მოკლა. გადმოცემის თანახმად, მოწამის ხელიდან გავარდნილი კომბალი მიწაზე დაეცა და უზარმაზარ ხედ იქცა, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში წმინდა ნაწილებად ნაწილდებოდა.

ტარიჭანი სოფელ დივრისკენ გაიქცა, თუმცა მდევრებმა ისიც მოკლეს. მკვლელობის შემდეგ თევდოსი დაბრმავდა, რამაც მას სინანული მოჰგვარა. დედამ, თაგინემ, ძმას პატიება შესძინა და შვილის სისხლით გაჟღენთილი მიწით თვალები აუხილა. თევდოსიმ მონანიების ნიშნად ეკლესია ააგო.

ეს ისტორია ქართული ჰაგიოგრაფიული ტრადიციის ნაწილია, რომელიც ხაზს უსვამს რწმენის სიმტკიცესა და მიტევების ძალას.