დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის მთავარეპისკოპოსმა ზენონ იარაჯულმა საზოგადოებაში მიმდინარე ფსიქოლოგიურ და მორალურ პროცესებზე ისაუბრა. მისი თქმით, მაშინ, როცა ძალა ღირსებაზე მაღლა დგება, ხოლო შიში სინდისის ხმას ახშობს, ადამიანები იწყებენ ცხოვრების წესის შეცვლას.

მთავარეპისკოპოსის განმარტებით, ასეთ პირობებში მორალი იცვლება და მართალ ადამიანად ის მიიჩნევა, ვისაც მეტი ძალაუფლება გააჩნია. ამავდროულად, სიმართლის კრიტერიუმი ხდება არა ობიექტური ჭეშმარიტება, არამედ ის, თუ რამდენად ხმამაღლა აცხადებენ მას ძალაუფლების მქონენი.

ძალის კულტის ფსიქოლოგია

ზენონ იარაჯული ხაზს უსვამს, რომ ძალის წინაშე თავდახრილი ადამიანი ხშირად ცდილობს საკუთარი მორჩილების გამართლებას. უსაფრთხოების სახელით დაჩოქება კი თანდათანობითი პროცესია, რომელიც საზოგადოებას თავისუფლების შეგრძნებას უკარგავს.

„ძალის კულტის ფსიქოლოგია მაშინ იწყებს ზრდას, როცა საზოგადოება თანდათან წყვეტს სინდისის ხმის მოსმენას და მხოლოდ ძალის ექოს იმეორებს“, - აღნიშნავს მთავარეპისკოპოსი.

მისი დაკვირვებით, ეს გარდაქმნა შეუმჩნევლად მიმდინარეობს. ძალა ავტორიტეტად იქცევა, შიში - სიბრძნედ, ხოლო დუმილი გადარჩენის მთავარ ხელოვნებად მიიჩნევა. საბოლოო ჯამში, ადამიანები არა მხოლოდ მმართველებს ემორჩილებიან, არამედ ძალის ლოგიკას საკუთარ შინაგან კანონად აქცევენ.

ტრაგიკული შედეგები

მთავარეპისკოპოსი აფრთხილებს საზოგადოებას, რომ ძალის კულტს ყოველთვის ტირანია არ აშენებს. მისი თქმით, ხშირად ამ პროცესს დაღლილი და შეშინებული საზოგადოება უწყობს ხელს, რომელიც საბოლოოდ ვეღარ არჩევს პატივისცემასა და შიშს შორის ზღვარს.

საბოლოო შედეგი კი თავისუფლების დაკარგვაა. ადამიანი კარგავს სიტყვას, შინაგან დამოუკიდებლობას და ეჩვევა შიშით ცხოვრებას, სადაც თავისუფლება მხოლოდ ლეგენდად რჩება. ეს მდგომარეობა კი, როგორც ზენონ იარაჯული განმარტავს, იწყება არა გარე ზეწოლით, არამედ სიმართლის კითხვის შეწყვეტით.