დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპისკოპოსი, მეუფე ზენონ იარაჯული სოციალურ ქსელში ემოციურ მიმართვას ავრცელებს. იგი ყურადღებას ამახვილებს დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიით დაავადებული ბავშვების მძიმე ყოველდღიურობაზე.

ბრძოლა ბავშვობის პარალელურად

მეუფე ზენონის განცხადებით, ამ ბავშვებისთვის სიცოცხლისთვის ბრძოლა იმ ასაკში იწყება, როცა მათმა სამყარომ მხოლოდ სიხარული და თამაში უნდა მოიცვას. დიაგნოზი, რომელიც მათ აქვთ, ყოველდღიურ რეჟიმში მოითხოვს ბრძოლას დროსთან, სისუსტესთან და ტკივილთან.

„ზოგჯერ ყველაზე მძიმე ტკივილი ის არ არის, რასაც სხეული განიცდის. ყველაზე მძიმე მაშინ არის, როცა ადამიანი სიცოცხლისთვის ბრძოლას იმ ასაკში იწყებს, როცა მისი სამყარო მხოლოდ სიხარულით უნდა ყოფილიყო სავსე“, - წერს ეპისკოპოსი.

მშობლების გამოწვევა

ეპისკოპოსი ხაზს უსვამს იმას, რომ ბავშვების გარდა, მძიმე გზას გადიან მათი მშობლებიც. ისინი ყოველდღიურად იმყოფებიან იმედსა და შიშს, სიყვარულსა და უსუსურობას შორის არსებულ მძიმე ზღვარზე.

მისივე თქმით, ხშირად ყველაზე მტკივნეული არა თავად ავადმყოფობა, არამედ საზოგადოებრივი გულგრილობაა. როდესაც სხვისი ტკივილი მხოლოდ საინფორმაციო სივრცის ნაწილი ხდება და არა საერთო პასუხისმგებლობა, ეს ოჯახებისთვის დამატებითი ტვირთია.

თანადგომა როგორც ვალდებულება

მეუფე ზენონი საზოგადოებას მოუწოდებს, არ დატოვონ დაუცველი ოჯახები მარტო. მისი თქმით, თანადგომა ყოველთვის მატერიალურ მხარდაჭერას არ ნიშნავს; მნიშვნელოვანია განცდა, რომ ისინი მარტო არ არიან.

საზოგადოების ნამდვილი სიძლიერე ყოველთვის იმით იზომება, თუ რამდენად შეუძლია ყველაზე სუსტი და დაუცველი ადამიანის გვერდით დგომა.

მიმართვის ბოლოს მეუფე ზენონი საზოგადოებას სთხოვს, გახდნენ იმედის ნაწილი იმ ბავშვებისთვის, რომლებიც საკუთარ ბავშვობასთან ერთად სიცოცხლისთვის ბრძოლას სწავლობენ.