ამერიკის შეერთებული შტატებისა და დიდი ბრიტანეთის პოლიტიკური სისტემები, მიუხედავად საერთო ისტორიული ფესვებისა, ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავდება. ეს განსხვავება შესაძლოა დონალდ ტრამპისთვის გადამწყვეტი უპირატესობა აღმოჩნდეს.

ამერიკელი რესპუბლიკელები ნოემბრის შუალედური არჩევნების წინ პოლიტიკურ განწყობებს აკვირდებიან. ამ დროს დიდი ბრიტანეთის ქალაქ მეიკერფილდში გამართული არჩევნები მნიშვნელოვან სიგნალებს იძლევა. ბრიტანეთში მიმდინარე პროცესები ამოწმებს, რამდენად ძლიერია ის „ანტი-საინკუმბენტო“ რისხვა, რომელმაც 2024 წელს დასავლური დემოკრატიები შეარყია.

Politico-ს მიერ ჩატარებული კვლევა აჩვენებს, რომ ბრიტანელი და ამერიკელი ამომრჩევლები პოლიტიკური იმედგაცრუების მიმართ განსხვავებულად რეაგირებენ. ორივე ქვეყანაში პოლიტიკური ცინიზმი მაღალია, თუმცა რეაგირების გზები რადიკალურად განსხვავებულია.

ბრიტანული მრავალპარტიულობა და ამერიკული სტატიკურობა

ბრიტანელი ამომრჩევლები მზად არიან, პარტია მიატოვონ და ალტერნატივა ეძიონ. Public First-ის კვლევით, ლეიბორისტული პარტიის მხარდამჭერთა მხოლოდ ნახევარი გეგმავს მომავალშიც იგივე არჩევანის გაკეთებას. ამის საპირისპიროდ, ამერიკაში ამომრჩეველთა მობილობა უკიდურესად დაბალია.

აშშ-ში დონალდ ტრამპის 2024 წლის მხარდამჭერთა 75% და კამალა ჰარისის მხარდამჭერთა 86% კვლავ საკუთარი პარტიის ერთგული რჩება. ეს სტატისტიკა ადასტურებს, რომ ამერიკული ორპარტიული სისტემა ამომრჩეველს არჩევანის გაკეთებისას ზღუდავს. ტრამპისთვის და რესპუბლიკური პარტიისთვის ეს ერთგვარი „გადარჩენის მექანიზმია“.

რატომ არ მიდიან ამერიკელი ამომრჩევლები?

ტრამპის წარმატება 2016 და 2024 წლებში დამოუკიდებელ და პოლიტიკისგან დისტანცირებულ ამომრჩევლებზე იყო დამოკიდებული. დღეს რესპუბლიკელთა მთავარი საზრუნავი არა ისაა, რომ მათმა მხარდამჭერებმა სხვა პარტიას მისცენ ხმა, არამედ ის, რომ იმედგაცრუების გამო საერთოდ არ მივიდნენ საარჩევნო უბნებთან.

აშშ-ში, მაშინაც კი, როდესაც ამომრჩეველი ცინიკურად არის განწყობილი და თვლის, რომ პოლიტიკოსები მხოლოდ საკუთარ ინტერესებზე ზრუნავენ, ის მაინც რჩება პარტიის ფარგლებში. ბრიტანეთში კი პირიქით — უკმაყოფილო ამომრჩეველს აქვს მეოთხე ან მეხუთე პარტიის არჩევის შესაძლებლობა.

საბოლოო ჯამში, ამერიკული სისტემა აიძულებს რესპუბლიკელებსა და დემოკრატებს, შეინარჩუნონ საკუთარი ამომრჩეველი, მაშინაც კი, როდესაც პარტიის პოლიტიკით უკმაყოფილება აშკარაა. ბრიტანეთში კი პოლიტიკური სისტემის ფრაგმენტაცია ქირ სტარმერის მთავრობას სწრაფად დაშლის საფრთხეს უქმნის.