ცნობილი სამეცნიერო ჟურნალისტი და ავტორი ჰელენ პილჩერი ჰოლივუდის ფილმებში დაშვებულ სამეცნიერო შეცდომებს აკრიტიკებს. მისი თქმით, პრობლემა არა ფანტასტიკური დაშვებებია, არამედ ელემენტარული, ტექნიკური დეტალების უგულებელყოფა.

ცენტრიფუგა და მოლეკულური ბიოლოგია

ფილმ Project Hail Mary-ის ყურებისას ავტორი გაოგნებული დარჩა სცენით, სადაც მთავარი პერსონაჟი — მოლეკულური ბიოლოგი — პლასტმასის სინჯარებს ცენტრიფუგაში გვერდიგვერდ ათავსებს. ნებისმიერი ლაბორანტისთვის ცნობილია, რომ ცენტრიფუგის მწყობრიდან გამოსაყვანად ეს საკმარისია: ნიმუშები სიმეტრიულად უნდა გადანაწილდეს.

პილჩერი აღნიშნავს, რომ ეს არ არის უბრალო წვრილმანი, არამედ პროფესიული უცოდინრობის დემონსტრირება, რაც ფილმის სანდოობას აზიანებს.

მითები დინოზავრების შესახებ

Jurassic Park-ის შემთხვევაში, კრიტიკა უფრო ღრმაა. ფილმის მთავარი დაშვება, თითქოს დინოზავრების დნმ-ის მოპოვება ნამარხებიდან შესაძლებელია, მეცნიერულად მცდარია. უძველესი დნმ, რომელიც მეცნიერებმა შეძლეს, მხოლოდ 2 მილიონი წლისაა, მაშინ როცა დინოზავრები 66 მილიონი წლის წინ გადაშენდნენ.

  • კომარების პრობლემა: ფილმში ნაჩვენები კოღო სინამდვილეში ნექტრით იკვებება და არა სისხლით.
  • ხმა ვაკუუმში: კოსმოსურ ხომალდებს ხშირად „ესმით“ ხმა ვაკუუმში, რაც ფიზიკურად შეუძლებელია.

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი?

ავტორი ამბობს, რომ მას არ აწუხებს ფილმების ფანტასტიკური ელემენტები, როგორიცაა ზეშუქზე სწრაფი ფრენა ან უცხოპლანეტელების კოსმოსური ხომალდები. ეს ელემენტები ნარატივს ემსახურება და სიუჟეტს ავითარებს.

თუმცა, როდესაც რეჟისორები არასწორად ასახავენ ყოველდღიურ მეცნიერულ პროცესებს, ეს მაყურებლისთვის შეცდომაში შემყვანია. პილჩერის აზრით, კინოინდუსტრიამ მეტი ყურადღება უნდა დაუთმოს იმ დეტალებს, რომელთა გადამოწმება მარტივად შესაძლებელია.

„მე არ ვარ პედანტი, მაგრამ წვრილმანებს მნიშვნელობა აქვს. სამეცნიერო ცოდნა რთულად მოპოვებული ფასეულობაა, ამიტომ კინომწარმოებლებმა უნდა შეწყვიტონ მარტივი გზების ძიება.“

საბოლოო ჯამში, ავტორი მოუწოდებს ჰოლივუდს, მეტი პასუხისმგებლობით მოეკიდონ სამეცნიერო კონსულტაციებს. თუ რეჟისორებს არ შეუძლიათ ელემენტარული მეცნიერული რეალობის დაცვა, შესაძლოა, მათ ამ სცენების გადაღება საერთოდ არ ღირდეს.