NASA-სა და ESA-ს ჰაბლის კოსმოსურმა ტელესკოპმა გადაიღო სპირალური გალაქტიკა Messier 88 (M88), რომელიც მასშტაბური კოსმოსური ცვლილებების ზღვარზეა. დედამიწიდან 63 მილიონი სინათლის წლის მანძილზე, თმების (Coma Berenices) თანავარსკვლავედში მდებარე ეს ობიექტი, მეცნიერებისთვის გალაქტიკების ევოლუციის შესწავლის უნიკალურ შესაძლებლობას წარმოადგენს.


M88 აქტიური გალაქტიკაა. მის ცენტრში არსებული ზემასიური შავი ხვრელი, რომელიც მზის მასაზე დაახლოებით 100 მილიონჯერ დიდია, აქტიურად მოიხმარს გარშემო არსებულ გაზსა და მტვერს. ეს პროცესი იწვევს გალაქტიკის ბირთვიდან გაზის ნაკადების გარეთ გამოდევნას.

გალაქტიკის ცენტრალური ნაწილი ძველი, მოწითალო ვარსკვლავებითაა დასახლებული, რაც მას თბილ ნათებას სძენს. მის გარშემო სიმეტრიულად განლაგებულია სპირალური მკლავები, რომლებიც ვარდისფერი და ლურჯი ვარსკვლავური გროვებითაა გაფორმებული. დედამიწიდან დანახული კუთხის გამო, M88 სივრცეში გადაჭიმულად გამოიყურება.

M88 „ქალწულის გროვის“ (Virgo Cluster) ნაწილია, სადაც ათასზე მეტი გალაქტიკა გრავიტაციულად არის დაკავშირებული. ამ გროვაში გალაქტიკები მუდმივ მოძრაობაში არიან. M88-ის მიმდინარე ტრაექტორია მას გროვის შიდა ნაწილებისკენ მიმართავს, რაც ასტრონომების აზრით, ასობით მილიონი წლის განმავლობაში გალაქტიკის მომავალს რადიკალურად შეცვლის.

მომდევნო 200-300 მილიონი წლის განმავლობაში, M88 ყველაზე ახლოს მიუახლოვდება გროვის დომინანტურ, გიგანტურ ელიფსურ გალაქტიკა Messier 87-ს. ასტრონომები პროგნოზირებენ „რამ-წნევის ჩამოფრცქვნის“ (ram pressure stripping) პროცესს. როდესაც გალაქტიკა გროვის ცხელ გაზში მოძრაობს, წნევა მის საკუთარ გაზს „გამორეცხავს“.


ცვლილებების ნიშნები უკვე თვალსაჩინოა. დაკვირვებები აჩვენებს, რომ M88-ის გაზის დისკო წინა კიდეზე შეკუმშულია, რაც მტვრისა და გაზის დაგროვებას იწვევს. გარდა ამისა, გალაქტიკაში ცივი გაზის დეფიციტია, რაც აუცილებელი საწვავია ახალი ვარსკვლავების დასაბადებლად. ეს ფაქტი ადასტურებს, რომ კოსმოსური მოგზაურობა უკვე ზემოქმედებს გალაქტიკის ევოლუციაზე.


კვლევა, რომელსაც ასტრონომი დ. თილკერი ხელმძღვანელობს, ჰაბლის Wide Field Camera 3-ის გამოყენებით მიმდინარეობს. ეს ინსტრუმენტი საშუალებას იძლევა, დეტალურად შევისწავლოთ ცალკეული ვარსკვლავური გროვები და ნისლეულები, რაც მეცნიერებს ეხმარება გაიგონ, თუ როგორ ცვლის გალაქტიკათა გროვებში მოგზაურობა კოსმოსური ობიექტების ბედს.