რევმატოიდული ართრიტით დაავადების მაღალი რისკის მქონე ადამიანებს შესაძლოა, დაავადების გამოვლინება წლებით გადაუვადონ. King's College London-ის მეცნიერთა მიერ ჩატარებულმა მასშტაბურმა კვლევამ აჩვენა, რომ ბიოლოგიური პრეპარატის, აბატაცეპტის, ერთწლიანი კურსი მნიშვნელოვნად აფერხებს ართრიტის დაწყებას.

კვლევის შედეგები ჟურნალ The Lancet Rheumatology-ში გამოქვეყნდა. მეცნიერებმა 213 მონაწილე დიდი ბრიტანეთიდან და ნიდერლანდებიდან ოთხიდან რვა წლის განმავლობაში დააკვირდნენ. ეს მონაცემები ეფუძნება 2024 წელს დაწყებულ კლინიკურ ცდებს და წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე ხანგრძლივ დაკვირვებას რევმატოიდული ართრიტის რისკის ქვეშ მყოფ პირებზე.

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი?

რევმატოიდული ართრიტი აუტოიმუნური დაავადებაა, რომლის დროსაც იმუნური სისტემა არასწორად უტევს სახსრებს. ეს იწვევს ტკივილს, შეშუპებას, დაღლილობას და დროთა განმავლობაში მუდმივ ინვალიდობას. ბევრ პაციენტს დიაგნოზის ოფიციალურ დასმამდეც კი უჭირს შრომისუნარიანობის შენარჩუნება, რაც მათ ეკონომიკურ მდგომარეობაზეც აისახება.

დღეისთვის არსებობს მკურნალობის მეთოდები უკვე დადასტურებული დაავადების მქონე პირებისთვის, თუმცა პრევენციული თერაპია აქამდე ფაქტობრივად არ არსებობდა. კვლევის ავტორების თქმით, აბატაცეპტით მკურნალობამ მონაწილეებში დაავადების გამოვლინება ოთხი წლითაც კი გადაავადა.

ვისთვის არის ყველაზე ეფექტური?

კვლევამ აჩვენა, რომ პრეპარატი ყველაზე ეფექტური იმ პირებში აღმოჩნდა, რომლებსაც სისხლის ანალიზით დაუდასტურდათ დაავადებასთან დაკავშირებული სპეციფიკური ავტოანტისხეულები. სწორედ ეს ჯგუფია ართრიტის განვითარების ყველაზე მაღალი რისკის ქვეშ.


მკურნალობის პერიოდში პაციენტები აღნიშნავდნენ სახსრების ტკივილის შემცირებას და საერთო მდგომარეობის გაუმჯობესებას. თუმცა, მკურნალობის დასრულების შემდეგ სიმპტომები თანდათან დაუბრუნდა იმ დონეს, რაც პლაცებოს ჯგუფში იყო. ეს მიუთითებს იმაზე, რომ სიმპტომების ხანგრძლივი კონტროლისთვის იმუნური სისტემის მუდმივი მოდულაცია შეიძლება გახდეს საჭირო.


უსაფრთხოება და სამომავლო პერსპექტივები


კვლევის წამყვანი ავტორი, პროფესორი ენდრიუ კოუპი, აღნიშნავს, რომ ადრეული ჩარევა უსაფრთხოა და არ გამოუწვევია ახალი, მოულოდნელი გვერდითი მოვლენები. სერიოზული გართულებების სიხშირე პრეპარატის მიმღებ და პლაცებოს ჯგუფებში მსგავსი იყო.


ეს შედეგები აძლიერებს არგუმენტს აუტოიმუნური დაავადებების პრევენციული მკურნალობის სასარგებლოდ. მეცნიერები მიიჩნევენ, რომ მიზნობრივი იმუნური თერაპია საფუძვლიანად ცვლის დაავადების მიმდინარეობას და აუმჯობესებს პაციენტების ცხოვრების ხარისხს.