როდესაც აარონ რეი 18-ე ორმოცდამეათე დარტყმისკენ მიემართებოდა, ტურნირის დასრულებამდე სულ რამდენიმე წუთი რჩებოდა. ის სამი დარტყმით უსწრებდა უახლოეს მდევრებს. მაშინაც კი, როდესაც გამარჯვება თითქმის გადაწყვეტილი იყო, კოლეგები, მათ შორის რორი მაკილროი, აღფრთოვანებას არ მალავდნენ. მაკილროის თქმით, ტურნირზე არ მოიძებნებოდა ადამიანი, რომელიც რეის წარმატებით გულწრფელად არ ხარობდა.

ვინ არის აარონ რეი?

31 წლის ბრიტანელი გოლფისტი ვულვერჰემპტონში გაიზარდა. მისი ოჯახური ფესვები ინდოეთსა და კენიას უკავშირდება, რასაც რეი სიამაყით აღნიშნავს. 2024 წელს მან და მისმა მეუღლემ საცხოვრებლად ფლორიდაში გადაინაცვლეს, თუმცა სპორტსმენმა შეინარჩუნა ის ღირებულებები, რომლებიც ბავშვობაში ოჯახმა ჩაუნერგა.

მისი გზა წარმატებამდე მარტივი არ ყოფილა. რეი იხსენებს, რომ მამამ სამსახური დატოვა შვილის კარიერის მხარდასაჭერად, დედა კი ორ სამსახურში მუშაობდა ოჯახის ფინანსური სტაბილურობისთვის. სწორედ ამიტომ, რეი დღემდე განსაკუთრებული მოწიწებით ეპყრობა აღჭურვილობას — ის რკინის ჯოხებს სპეციალური გადასაფარებლებით იცავს, რადგან ბავშვობაში იცოდა, რამდენად ძვირი უჯდებოდა ოჯახს მათი შეძენა.

შრომისმოყვარეობა, როგორც მთავარი იარაღი

კოლეგები რეის ერთ-ერთ ყველაზე შრომისმოყვარე მოთამაშედ ახასიათებენ. ქსანდერ შაფელე იხსენებს შემთხვევას, როდესაც რეი საღამოს 9 საათზე ვარჯიშობდა, ხოლო 9:45-ზე უკვე დარბაზში იყო. ეს არის ის „უხილავი შრომა“, რომელიც ჩემპიონებს განასხვავებს სხვებისგან.

რეის არ ჰყავს აგენტი და არ იყენებს სოციალურ ქსელებს. მისი გუნდი შედგება ადამიანებისგან, რომლებსაც ბავშვობიდან იცნობს. მათ შორის არის მისი სპონსორი, რომელსაც ის „მეორე მამას“ უწოდებს და მისი მეუღლე, რომელიც თავადაც პროფესიონალი მოთამაშეა და ხშირად აჯობებს რეის ვარჯიშებზე.

გზა ტიტულამდე

  • 2017 წელს დებიუტი ჩელენჯ ტურზე და პირველი გამარჯვება კენიაში.
  • 2021 წელს PGA ტურის ბარათის მოპოვება.
  • 2024 წელს პირველი PGA გამარჯვება უინდჰემის ჩემპიონატზე.
  • 2026 წელს კარიერის მწვერვალი — PGA ჩემპიონატის ტიტული.

რეის ისტორია არ არის მხოლოდ სპორტულ წარმატებაზე, არამედ დისციპლინაზე. ჯერ კიდევ 14 წლის ასაკამდე, მამის რჩევით, ის სპეციალურ საწვრთნელ მოედნებზე ვარჯიშობდა, რაც მას საშუალებას აძლევდა, ფოკუსირებული ყოფილიყო ტექნიკაზე და არა მხოლოდ მედლებისთვის ბრძოლაზე. შედეგმაც არ დააყოვნა – დღეს ის არა მხოლოდ ჩემპიონია, არამედ სპორტსმენი, რომელსაც პატივს სცემენ.