ლეურნერ ტიენისთვის პროფესიულ ტურში ასპარეზობა თავიდანვე დიდი გამოწვევა იყო. 19 წლის ასაკში, როდესაც მან პირველი სრულფასოვანი სეზონი დაიწყო, მიხვდა, რომ პროფესიონალთა შორის გამარჯვებებზე მეტად მარცხთან შეგუება მოუწევდა. ეს გაცნობიერება მისთვის გარდამტეხი აღმოჩნდა.

ტიენი აღიარებს, რომ მარცხი მისთვის მტკივნეული იყო, თუმცა მიხვდა, რომ ერთი წაგება სამყაროს დასასრული არ არის. სწორედ ამ მენტალურმა ცვლილებამ მისცა მას საშუალება, ავსტრალიის ღია პირველობაზე დანიილ მედვედევის მსგავსი ვარსკვლავები დაემარცხებინა და რეიტინგში стрім-ად აწეულიყო.

კარიერული ნახტომი და მენტალური სიმწიფე

დღეს ტიენი მსოფლიო რეიტინგში მე-18 პოზიციას იკავებს. მისი პროგრესი მხოლოდ ტექნიკური არ არის; ყოფილი ჩოგბურთელები, მათ შორის სემ ქუერი, აღნიშნავენ მის განსაკუთრებულ „სათამაშო ინტელექტს“ და გადაწყვეტილებების მიღების უნარს. ქუერი იხსენებს, რომ ჯერ კიდევ 12-13 წლის ტიენი გამოირჩეოდა სიმწიფით, რაც იშვიათია ასეთი ასაკის სპორტსმენებისთვის.

გასულ წელს მასთან მუშაობა ლეგენდარულმა მაიკლ ჩანგმა დაიწყო. 1989 წლის „როლან გაროსის“ გამარჯვებულის რჩევებმა ტიენის თამაში კიდევ უფრო დახვეწა. შედეგიც სახეზეა: ჟენევის ტურნირზე გამარჯვებით მან დაამტკიცა, რომ თიხის საფარი აღარ არის მისთვის დაუძლეველი ბარიერი.

გზა „როლან გაროსისკენ“

ტიენი „როლან გაროსზე“ დიდი ამბიციებით მიდის. მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო წლებში ამერიკელ მამაკაც ჩოგბურთელებს თიხის კორტებზე უჭირთ, ტიენის ბოლო შედეგები ოპტიმიზმის საფუძველს იძლევა. ჟენევაში მან ისეთი ძლიერი მეტოქეები დაამარცხა, როგორიცაა სტეფანოს ციციპასი და ალექსანდრ ბუბლიკი.

„მე არ მინდა მარცხთან შეგუება, მაგრამ ვისწავლე, რომ ყოველი წაგება ზრდის შესაძლებლობაა“, - აცხადებს ჩოგბურთელი.

ნოვაკ ჯოკოვიჩმაც კი აღნიშნა, რომ ტიენს აქვს ყველა წინაპირობა იმისა, რომ უმაღლესი დონის ჩოგბურთელი გახდეს. მომავალი თვეები მისთვის გადამწყვეტი იქნება, რადგან ტური ბალახის საფარზე გადაინაცვლებს, სადაც ტიენს გამოცდილების დაგროვება დასჭირდება.