„ტოტენჰემ ჰოტსპურმა“ სეზონის ბოლო ტურში „ევერტონი“ 1:0 დაამარცხა და პრემიერლიგაში ადგილი ოფიციალურად შეინარჩუნა. თუმცა, ამ გამარჯვების მიღმა იმალება კლუბის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე კოშმარული სეზონი, რომელმაც „ტოტენჰემი“ გავარდნის რეალურ საფრთხემდე მიიყვანა.

მმართველობითი ვაკუუმი

კრიზისის სათავეში დანიელ ლევის წასვლა დგას. ლევის მრავალწლიანი მმართველობა, მიუხედავად მისი ხარვეზებისა, კლუბში სტაბილურობას უზრუნველყოფდა. სექტემბერში მისი წასვლით შექმნილი ვაკუუმი კი გუნდმა ვერ შეავსო. ახალმა ხელმძღვანელობამ, პიტერ ჩერინგტონის მეთაურობით, ვერ წარმოადგინა მკაფიო სამოქმედო გეგმა, რის გამოც კლუბი „უჭექამავლო გემს“ დაემსგავსა.

საკადრო და სტრუქტურული შეცდომები

კლუბის შიგნით არსებული პრობლემები მწვრთნელების ხშირ ცვლილებასაც მოჰყვა. ანჟ პოსტეკოღლუს წასვლის შემდეგ, თომას ფრანკის დანიშვნამ შედეგი ვერ გამოიღო. ფრანკი გუნდის დაშლილ სტრუქტურას ვერ გაუმკლავდა და იანვარში თანამდებობიდან გაათავისუფლეს. არანაკლებ წარუმატებელი აღმოჩნდა იგორ ტუდორის ეტაპი, რომელმაც 5 მატჩში მხოლოდ ერთი ქულის მოპოვება შეძლო.

  • სამედიცინო დეპარტამენტი: სეზონის განმავლობაში ტრავმების სიმრავლემ აჩვენა, რომ კლუბის სამედიცინო ბაზა და მეთოდოლოგია თანამედროვე პრემიერლიგის სტანდარტებს ჩამორჩება.
  • სატრანსფერო პოლიტიკა: კლუბმა ხელიდან გაუშვა ისეთი ფეხბურთელები, როგორიცაა ანტუან სემენიო და ადამ უორტონი, რაც კიდევ ერთხელ ადასტურებს სკაუტინგის სისტემის ხარვეზებს.

დე ძერბის იმედი

რობერტო დე ძერბის დანიშვნამ, სეზონის მიწურულს, გუნდს დაკარგული იდენტობა დაუბრუნა. იტალიელმა სპეციალისტმა შეძლო ფეხბურთელებში მოტივაციის გაღვიძება და გუნდური სულისკვეთების აღდგენა. მიუხედავად ამისა, „ტოტენჰემისთვის“ ეს სეზონი მკაცრი გაკვეთილია: ფინანსური სიმდიდრე და თანამედროვე სტადიონი წარმატების გარანტია არ არის, თუ კლუბს არ აქვს მკაფიო საფეხბურთო ხედვა.