ჯორჯ ჰოცი, ცნობილი პროგრამისტი და ტექნოლოგიური ენთუზიასტი, მკვეთრ პოზიციას აფიქსირებს ხელოვნური ინტელექტის აგენტების მიმართ. მისი თქმით, ამ ტექნოლოგიის პროგრამირებაში დანერგვა ერთ-ერთი ყველაზე ძვირადღირებული შეცდომა იქნება დარგის ისტორიაში.

ჰოცის განმარტებით, AI აგენტები არ არიან პროგრამისტები. ისინი წარმოადგენენ მაღალტექნოლოგიურ სტატისტიკურ მოდელებს, რომლებიც მხოლოდ კოდის წერის სტრუქტურულ განაწილებას ბაძავენ. მიუხედავად იმისა, რომ მათი პროდუქტი ხშირად შთამბეჭდავად გამოიყურება, ის ხშირად გაუმართავია და რაც მთავარია — ამ ხარვეზების აღმოჩენა სულ უფრო რთულდება.

რატომ ვერ წერენ AI აგენტები კოდს?

ავტორი აღნიშნავს, რომ მან თავად სცადა AI-ის გამოყენება tinygrad-ის პროექტზე მუშაობისას. თუმცა, შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივე იყო: ხელით მუშაობა უფრო სწრაფი და ხარისხიანი აღმოჩნდა. ჰოცის თქმით, AI აგენტები საწყის ეტაპზე სწრაფად პროგრესირებენ, მაგრამ საბოლოო, დახვეწილი პროდუქტის მიღება მათთან ერთად თითქმის შეუძლებელია.

AI აგენტები არ არიან პროგრამისტები. ისინი არიან სტატისტიკური მოდელები, რომლებიც ბაძავენ პროგრამირების პროცესს, მაგრამ ვერ იგებენ მის არსს.

ჰოცი კრიტიკულად უყურებს იმ მოსაზრებას, რომ „უბრალოდ სწორად არ ვიყენებთ“ ამ ინსტრუმენტებს. ის ამტკიცებს, რომ არასწორად მუშაობის არგუმენტი მხოლოდ მათთვისაა, ვინც აგენტების მარკეტინგული კამპანიის გავლენის ქვეშაა.

ორგანიზაციული რისკები

სტატიაში ხაზგასმულია განსხვავება ინდივიდუალურ მაღალკვალიფიციურ დეველოპერებსა და მსხვილ ორგანიზაციებს შორის. ჰოცის დაკვირვებით, გამოცდილი ინჟინრები ყოველთვის ამოწმებენ AI-ის მიერ დაწერილ კოდს და იციან, როდის გამოიყენონ ის და როდის არა.

სამაგიეროდ, მსხვილ ორგანიზაციებში, სადაც უკუკავშირი ნელია, საშუალო დონის თანამშრომლები AI-ის მიერ გენერირებულ „ნაგავს“ (როგორც ავტორი უწოდებს) შემოწმების გარეშე უშვებენ. ეს იწვევს არა ხარისხის ზრდას, არამედ დაბალი ხარისხის კოდის მასობრივ დაგროვებას.

ჰოცი ასკვნის, რომ მიმდინარე ეპოქა გახდება „ნაგავი კოდის“ ოქროს ხანა, ხოლო ხარისხიანი პროგრამირებისთვის — ბნელი პერიოდი. მისი აზრით, ნამდვილი პროგრამირების აგენტებს სჭირდებათ „მსოფლიო მოდელები“ და არა უბრალოდ ტესტების მექანიკური გავლა.