ხელოვნური ინტელექტი, რომელიც თავდაპირველად სამუშაო პროცესების გამარტივებასა და დროის დაზოგვას უნდა ემსახურებოდეს, ხშირ შემთხვევაში საპირისპირო ეფექტს იძლევა. Glean-ის Work AI Institute-ის მიერ ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ დასაქმებულები ყოველკვირეულად საშუალოდ 6.4 საათს ხარჯავენ ე.წ. „botsitting“-ზე.

ტერმინი „botsitting“ აღწერს იმ ფარულ, დამქანცველ შრომას, რომელსაც თანამშრომლები AI-ის ფუნქციონირებისთვის ეწევიან. ეს მოიცავს ხელოვნური ინტელექტისთვის საჭირო კონტექსტის მიწოდებას, მისი შედეგების შემოწმებას, შეცდომების გამოსწორებასა და სისტემებს შორის მონაცემების კოორდინირებას.

პროდუქტიულობის პარადოქსი

კვლევა, რომელშიც აშშ-ის, დიდი ბრიტანეთისა და ავსტრალიის 6,000 სრულგანაკვეთიანი თანამშრომელი მონაწილეობდა, მნიშვნელოვან დისკონტს უსვამს ხაზს. მიუხედავად იმისა, რომ გამოკითხულთა 87% იყენებს AI-ს სამსახურში, ხოლო 75% თვლის, რომ ის ეფექტურობას ზრდის, მხოლოდ 13% აცხადებს, რომ მათმა ორგანიზაციამ რეალურად უკეთესი შედეგების მიღწევა შეძლო.

Glean-ის წარმომადგენლის, რებეკა ჰინდსის თქმით, „botsitting“ არის დამღლელი და მონოტონური საქმე, რომელიც ორგანიზაციების მხრიდან არ ფასდება, არ იზომება და არც წახალისებას ექვემდებარება. თანამშრომლები იძულებულნი არიან, შეასრულონ ისეთი სამუშაო, რომლის შესახებაც დაქირავებისას არ იცოდნენ.

გადაღლა და სამსახურის მიტოვების რისკი

ეს ტვირთი პირდაპირ აისახება დასაქმებულთა მორალზე. კვლევის მიხედვით, ის თანამშრომლები, რომლებიც სამუშაო დროს დიდ ნაწილს AI-ის „მეთვალყურეობაში“ ატარებენ, 73%-ით უფრო მეტად არიან მიდრეკილნი ახალი სამსახურის ძიებისკენ.

გარდა დამატებითი დატვირთვისა, პრობლემას წარმოადგენს ისიც, რომ AI ზოგჯერ ავტომატიზაციას უკეთებს იმ ფუნქციებს, რომლებიც თანამშრომლებისთვის პროფესიული კმაყოფილების წყარო იყო. მაგალითად, კლიენტებთან ურთიერთობა, რომელიც ადრე ადამიანურ ჩართულობას მოითხოვდა, ახლა ზედამხედველობის რეჟიმში გადადის, რაც თანამშრომლებს აზარალებს.

როგორ დავძლიოთ „botsitting“-ის ციკლი?

მკვლევარების დასკვნით, გამოსავალი მხოლოდ AI-ის მეტად დანერგვა არ არის. კომპანიები, რომლებიც ყველაზე დიდ პროგრესს აღწევენ, ყურადღებას ამახვილებენ არა თავად ტექნოლოგიის მოცულობაზე, არამედ მის ირგვლივ არსებულ სამუშაო კულტურაზე.

წარმატებული ორგანიზაციები ეხმარებიან თანამშრომლებს სწორი კონტექსტის განსაზღვრაში, ასწავლიან ტექნოლოგიის ეფექტურად გამოყენებას და აწესებენ მკაფიო სტანდარტებს. ისინი განსაზღვრავენ, თუ რა სახის დავალებები არ უნდა გადაეცეს მოდელს, რათა ადამიანური კაპიტალი არ გაიფლანგოს უაზრო ტექნიკურ კორექტირებაში.