ხელოვნური ინტელექტის (AI) სფეროში მოღვაწე სტარტაპმა Higgsfield-მა გასულ კვირას გაავრცელა ინფორმაცია, რომ მათ მიერ სრულად AI-ით გენერირებულმა ფილმმა „Hell Grind“-მა კანის კინოფესტივალზე პრემიერა გამართა. ამ ცნობამ მყისიერად მოიარა მსოფლიო მედია, მათ შორის ისეთი გამოცემები, როგორიცაა The Wall Street Journal.

სტარტაპის დამფუძნებელმა სოციალურ ქსელში აღნიშნა, რომ „კანი ათწლეულების განმავლობაში იყო ადგილი, სადაც ახალი კინო ლეგიტიმაციას იძენს“. თუმცა, როგორც აღმოჩნდა, რეალობა განსხვავებული იყო.

რა მოხდა სინამდვილეში?

ფესტივალის წარმომადგენლებმა ოფიციალურად დაადასტურეს, რომ „Hell Grind“ არ ყოფილა კანის კინოფესტივალის ოფიციალური პროგრამის ნაწილი. ფილმი ნაჩვენები იქნა არა ფესტივალზე, არამედ მესამე მხარის მიერ ორგანიზებულ ინდუსტრიულ ღონისძიებაზე.

ეს უკანასკნელი, Marché du Film, არის კომერციული ბაზარი, რომელიც კანის ფესტივალთან პარტნიორობს, თუმცა მას არ გააჩნია ფილმების შერჩევის ისეთივე მკაცრი კრიტერიუმები, როგორც მთავარ ფესტივალს. პრაქტიკაში, იქ ნებისმიერი ფილმის ჩვენებაა შესაძლებელი, თუკი ავტორი გადაიხდის შესაბამის საფასურს.

ტექნიკური დეტალები და ბიუჯეტი

მიუხედავად მარკეტინგული გაზვიადებისა, ფილმის შექმნის პროცესი ტექნიკურად საინტერესოა. 1.3 მილიარდ დოლარად შეფასებულმა სტარტაპმა 95-წუთიანი საექშენო ფილმი სულ რაღაც ორ კვირაში შექმნა. პროექტის ღირებულებამ 500,000 დოლარი შეადგინა, საიდანაც 400,000 დოლარი მხოლოდ გამოთვლით სიმძლავრეებზე (compute costs) დაიხარჯა.

ფილმის შექმნის პროცესი არ ყოფილა მარტივი „პრომპტის“ გაგზავნა. თითოეული სცენისთვის საჭირო იყო დაახლოებით 3,000 სიტყვიანი აღწერა. ფილმის პირველი 25 წუთისთვის გუნდმა 16,181 საწყისი ვიდეო გენერაცია განახორციელა, საიდანაც საბოლოოდ მხოლოდ 253 კადრი შეირჩა. ვიზუალური თანმიმდევრულობის შესანარჩუნებლად მათ გამოიყენეს სტილისტური პრეფიქსები, რაც კადრებს განათების, კამერის ტიპისა და ფიზიკის პარამეტრებს უზუსტებდა.

„თქვენ ვერ მიხვალთ AI-სთან და ვერ ეტყვით, რომ 95-წუთიანი მაგარი ვიდეო გაგიკეთოთ“, — აცხადებს Higgsfield-ის კონტენტის ლიდი ადილ ალიმჟანოვი.

ეს შემთხვევა კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს იმას, თუ რამდენად სწრაფად ვრცელდება AI-ის ირგვლივ შექმნილი „ჰაიპი“ გადამოწმების გარეშე. მსგავსი ინციდენტები ხშირად გამოიყენება ტექნოლოგიური კომპანიების მიერ პრესტიჟის მოსაპოვებლად, რაც რეალურ ტექნიკურ მიღწევებს ჩრდილს აყენებს.