სტივ ჯობსი წლების განმავლობაში ამტკიცებდა, რომ როდ ჰოლტის მიერ Apple II-ისთვის შექმნილი კვების ბლოკი რევოლუციური იყო. ჯობსის თქმით, ყველა თანამედროვე კომპიუტერი სწორედ ჰოლტის დიზაინს იმეორებს. თუმცა, თუ ისტორიულ მონაცემებს ჩავხედავთ, დავინახავთ, რომ კვების ბლოკების „რევოლუცია“ გაცილებით ადრე, ნახევარგამტარული ტექნოლოგიების განვითარების შედეგად დაიწყო.

ტრადიციული ხაზოვანი კვების ბლოკები, რომლებიც 60-იან წლებში იყო გავრცელებული, მოცულობითი და არაეფექტური იყო. ისინი ენერგიის დიდ ნაწილს სითბოს სახით კარგავდნენ. გადამრთველი (switching) კვების ბლოკების გამოჩენამ ეს პრობლემა გადაჭრა. ისინი დენს წამში ათასობითჯერ რთავენ და თიშავენ, რაც ენერგოეფექტურობას მნიშვნელოვნად ზრდის.

1970-იანი წლების დასაწყისისთვის, მანამ Apple II ბაზარზე გამოჩნდებოდა (1977 წელი), გადამრთველი კვების ბლოკები უკვე ფართოდ გამოიყენებოდა. ისეთი გიგანტები, როგორებიც იყვნენ IBM, Honeywell, DEC და Hewlett-Packard, ამ ტექნოლოგიას უკვე წლებია იყენებდნენ თავიანთ მინი-კომპიუტერებში. 1976 წლისთვის კი ეს სისტემები ფერადი ტელევიზორების კვების ბლოკებშიც კი გვხვდებოდა.

ტექნოლოგიური წინსვლა ძირითადად განპირობებული იყო ახალი, მაღალი სიმძლავრისა და სწრაფი მოქმედების ტრანზისტორების გამოგონებით. 1976 წელს ინტეგრირებული სქემების (IC) გამოჩენამ კი ამ დიზაინების გამარტივება და მასობრივი წარმოება გახადა შესაძლებელი. Apple-ის მიერ გამოყენებული დისკრეტული კომპონენტები იმ დროისთვის უკვე მოძველებულ მიდგომად ითვლებოდა.

როდ ჰოლტის პატენტი მართლაც შეიცავდა გარკვეულ ინოვაციებს, როგორიცაა დაცვის მექანიზმები, თუმცა ისინი ან არ იქნა გამოყენებული Apple-ის პირველ მოდელებში, ან მალევე შეიცვალა უფრო ეფექტური IC კონტროლერებით. შესაბამისად, ჯობსის პრეტენზია იმის შესახებ, რომ მთელი ინდუსტრია ჰოლტის დიზაინს „იპარავდა“, ისტორიულად არაზუსტია.