Apple-ის ბოლო კონფერენციაზე (WWDC) მშობელთა კონტროლის სისტემის პრეზენტაციამ ბევრი გააკვირვა. მიუხედავად დროის დიდი დათმობისა, კომპანიამ ძირეული ცვლილებები არ შესთავაზა — ძირითადი აქცენტი მხოლოდ ინტერფეისის გადაკეთებაზე გაკეთდა. ფაქტია, რომ თითქმის ყველა „ახალი“ ფუნქცია უკვე არსებობდა ან მხოლოდ კოსმეტიკური გაუმჯობესებაა.

მშობლებისთვის, რომლებიც წლებია ცდილობენ შვილების ციფრული აქტივობის მართვას, ეს განახლება „დაგვიანებულ და არასაკმარის“ ნაბიჯად აღიქმება. Apple ცდილობს აჩვენოს, რომ ბავშვთა უსაფრთხოებაზე ზრუნავს, თუმცა რეალობა სხვაგვარია.

Screen Time-ის სისტემასთან დაკავშირებით მომხმარებელთა ფორუმები წლებია სავსეა პრეტენზიებით. სისტემა ხშირად არაზუსტია, ბავშვები კი მარტივად პოულობენ მისი გვერდის ავლის გზებს. 2024 წელს დაფიქსირდა შემთხვევა, როდესაც ბავშვებს შეეძლოთ კონტენტის შეზღუდვების სრულად გვერდის ავლა.

ერთადერთი რეალური გაუმჯობესება გასულ წელს დაემატა — შეტყობინება იმის შესახებ, თუ ვინ გამოიყენა Screen Time-ის პაროლი. თუმცა, iOS 27-ის მოსალოდნელი განახლებებიც კი ბევრ კითხვას ბადებს.

ახალი ფუნქცია „Ask to Browse“ მშობლებს ვებგვერდებზე წვდომის კონტროლში დაეხმარება, მაგრამ ბავშვები უკვე ახერხებენ შეზღუდვების გვერდის ავლას აპლიკაციების ვებ-ვერსიების გამოყენებით. ეს ქმნის მუდმივ „თაგუნა-კატობანას“ თამაშს, რაც მშობლებისთვის დამატებითი ტვირთია.

პრობლემურია „Time Allowances“-ის ფუნქციაც. მიუხედავად იმისა, რომ Apple „ექსპერტულ რეკომენდაციებს“ გვთავაზობს დროის ლიმიტებთან დაკავშირებით, ეს სისტემა ჯერ კიდევ მოუქნელია. მაგალითად, „გართობის“ კატეგორიაში გაერთიანებულია YouTube-იც და Spotify-ც, რაც შეუძლებელს ხდის მათთვის განსხვავებული ლიმიტების მარტივად დაწესებას.

ყველაზე დიდი იმედგაცრუება ისაა, რომ Screen Time არ არის დამოუკიდებელი აპლიკაცია და ის „პარამეტრებში“ იკარგება. მშობლების უმეტესობას უჭირს მისი მართვა, ხოლო ტექნოლოგიურად განვითარებული თინეიჯერები მარტივად ახერხებენ მშობლის ტელეფონში შეჭრას და შეზღუდვების გაუქმებას.

თუ Apple-ს სურს, რომ მშობლებმა მისი ინსტრუმენტები სერიოზულად მიიღონ, კომპანიამ უნდა შექმნას მართლაც საიმედო და მარტივი კონტროლის მექანიზმები, რომლებიც მორგებული იქნება თანამედროვე გამოწვევებზე.