ტექნოლოგიურ სამყაროში მონაცემთა შენახვის პრობლემა მუდმივად აქტუალურია, თუმცა GitHub-ზე გამოქვეყნებულმა ახალმა პროექტმა, სახელად πfs, შესაძლოა, ამ საკითხს სრულიად განსხვავებული რაკურსით შეხედოს. დეველოპერ ფილიპ ლ.-ის მიერ შექმნილი ეს „ფაილური სისტემა“ გვთავაზობს, მონაცემები არა დისკებზე, არამედ მათემატიკურ მუდმივაში — რიცხვ პი-ში (π) შევინახოთ.

როგორ მუშაობს πfs?

იდეა ეფუძნება მათემატიკურ ვარაუდს, რომ რიცხვი პი არის „ნორმალური“ რიცხვი. ეს ნიშნავს, რომ მისი ციფრები თანაბრად ნაწილდება და პრაქტიკულად, ნებისმიერი სასრული თანმიმდევრობა, მათ შორის ნებისმიერი ფაილი, რომელიც კი ოდესმე შექმნილა ან შეიქმნება, პი-ს ციფრებში უკვე არსებობს.

თუ პი-ს თექვსმეტობით სისტემაში განვიხილავთ, თეორიულად, მასში ყველა შესაძლო ფაილის პოვნაა შესაძლებელი. ავტორები იყენებენ Bailey–Borwein–Plouffe-ის ფორმულას, რათა რიცხვთა ამ უსასრულო მიმდევრობაში საჭირო ფაილის ინდექსი და სიგრძე იპოვონ და ამოიღონ.

პრაქტიკული გამოწვევები და მეტადატა

მიუხედავად თეორიული სილამაზისა, სისტემა მოითხოვს მეტადატის შენახვას, რათა ვიცოდეთ, სად მდებარეობს კონკრეტული ფაილი პი-ს ციფრებში. აქ შემოდის პარადოქსი: თუ მონაცემებს პი-ში ვინახავთ, მაშინ მათი ადგილმდებარეობის აღმნიშვნელი მეტადატაც ხომ მონაცემია? ავტორების იუმორით სავსე გადაწყვეტა მარტივია: მეტადატაც პი-ში უნდა შევინახოთ.

  • საჭიროებს libfuse-ის ინსტალაციას.
  • მონაცემები იყოფა პატარა ნაწილებად (ჩანკებად) ეფექტურობის გასაზრდელად.
  • სისტემა ამჟამად პროტოტიპის ეტაპზეა.

პროექტი, ფაქტობრივად, 100%-იან კომპრესიას გვთავაზობს, რადგან მონაცემები არსად „ინახება“ გარდა თავად მათემატიკური მუდმივისა. ეს მიდგომა საინტერესო ექსპერიმენტია, რომელიც გვაფიქრებინებს ციფრული სამყაროს საზღვრებსა და მონაცემთა შენახვის მომავალზე.

„რატომ უნდა ვხარჯოთ ეგზაბაიტობით ადგილი ფაილების შესანახად, როდესაც მათი პოვნა პი-ში შეიძლება?“ — ნათქვამია პროექტის აღწერაში.

მიუხედავად იმისა, რომ πfs-ს ჯერ კიდევ ბევრი აკლია პრაქტიკულ გამოყენებამდე, ის ნამდვილად აჩენს კითხვებს ალგორითმების ეფექტურობასა და მონაცემთა შენახვის ტრადიციული პარადიგმების ცვლილებაზე.