Ryanair-ი ცნობილია, როგორც ავიაციის სფეროში „ბნელი დიზაინის“ (Dark UX) ნამდვილი ოსტატი. ეს არის ინტერფეისის ისეთი გადაწყვეტა, რომელიც მომხმარებელს არასასურველი არჩევანის გაკეთებისკენ ან დამატებითი სერვისების შეძენისკენ უბიძგებს.

2026 წლის ზაფხულისთვის ავიაკომპანიის ონლაინ ჩექ-ინის პროცესი კვლავ რჩება „აფსელინგის“ (upselling) ნამდვილ პოლიგონად. სისტემაში წარმატებით გასავლელად მომხმარებელს 9 სხვადასხვა ეტაპის გავლა უწევს ისე, რომ შემთხვევით დამატებითი საფასური არ გადაიხადოს.

პროცესის განმავლობაში შეხვდებით ისეთ „ხრიკებს“, როგორიცაა სადაზღვევო პაკეტებზე უარის თქმის გართულება, შემთხვევითი ადგილის არჩევისას გაფრთხილებების სერია და ბარგის დამატებისკენ მიმართული აგრესიული შეთავაზებები. ზოგიერთ ფანჯარას, მაგალითად, პრიორიტეტული ჩასხდომისა და დამატებითი ბარგის შეთავაზებას, ხშირად არც კი აქვს „არა“-ს ღილაკი და მომხმარებელს ფანჯრის დახურვა უწევს.

საბოლოო ეტაპზე, ჩექ-ინის დასრულებისას, კომპანია მომხმარებელს ხშირად სთავაზობს დამატებით რეკლამებს, რაც მიზნად ისახავს ყურადღების გაფანტვას ან დამატებითი სერვისების შეძენას.

როგორ ავირიდოთ თავიდან ზედმეტი ხარჯები?

მომხმარებლების გამოცდილებაზე დაყრდნობით, Ryanair-ის შემთხვევაში ყველაზე ეფექტური სტრატეგია ბოლო მომენტში ჩექ-ინის გავლაა. თუ თვითმფრინავში ყველა არასასურველი ადგილი უკვე დაკავებულია, სისტემა იძულებული ხდება, მგზავრს შედარებით უკეთესი ადგილი შესთავაზოს, მაგალითად, გასასვლელთან (exit row).

საინტერესოა, რომ ეს სტრატეგია არ მუშაობს სხვა ავიაკომპანიებზე. მაგალითად, Lufthansa-ს შემთხვევაში პირიქითაა — რაც უფრო ადრე გაივლით რეგისტრაციას, მით უფრო მეტი შანსია, რომ უკეთესი ადგილი შეგხვდეთ, რადგან ისინი ადგილებს ტრადიციული პრინციპით, წინა რიგებიდან უკან მიმართულებით ანაწილებენ.

საბოლოო ჯამში, Ryanair-ის ციფრული გამოცდილება მოითხოვს მუდმივ სიფხიზლეს. თითოეული ნაბიჯი დაპროექტებულია ისე, რომ მომხმარებელმა შეცდომით დააჭიროს „თანხმობას“, რაც საბოლოო ჯამში ავიაბილეთის ფასს მნიშვნელოვნად ზრდის.