მე-19 საუკუნის დასაწყისში ჩეროკის ტომის წარმომადგენელი, სეკოია, უცნაურ საქმეს შეეჭიდა. ის წლების განმავლობაში ქაღალდზე უცნაურ ნიშნებს ხატავდა, რამაც თანატომელებში გაღიზიანება და შიში გამოიწვია. 1821 წელს მას შავი მაგიის პრაქტიკაშიც კი დასდეს ბრალი.

3 ფოტო — დააჭირე გასადიდებლად

სეკოიამ ეჭვები მარტივი ექსპერიმენტით გაფანტა. მან და მისმა ქალიშვილმა, აიოკამ, ერთმანეთისგან განცალკევებით ჩაწერეს შეტყობინებები თავიანთი ახალი სისტემით. როდესაც ფურცლები გაცვალეს და ორივემ ხმამაღლა წაიკითხა დაწერილი, ტომის უხუცესების ეჭვი გაოცებამ შეცვალა.

სეკოიას დამწერლობა არ ყოფილა უბრალო კრეატიული მცდელობა. 85 სიმბოლოსგან შემდგარმა სისტემამ ჩეროკის ერს საშუალება მისცა, ჩაეწერათ საკუთარი ენა, შეექმნათ კონსტიტუცია და გაეშვათ პირველი მშობლიური გაზეთი, „Cherokee Phoenix“.

შედეგი განსაცვიფრებელი იყო: ექვს თვეში ყოველი მეოთხე ჩეროკი წერა-კითხვას ფლობდა. მეოთხედი საუკუნის შემდეგ კი, მათი წიგნიერების დონემ ამერიკელი მოსახლეობის მაჩვენებელს გადააჭარბა. მაშინდელი აშშ-ის ფინანსთა მინისტრი ალბერტ გალატინი აღნიშნავდა, რომ სეკოიას სისტემა გაცილებით მარტივი და ეფექტური იყო, ვიდრე ინგლისური ანბანი.

კულტურული მემკვიდრეობა და ტრაგედია

მიუხედავად განათლების სწრაფი ზრდისა, ამერიკის მთავრობის პოლიტიკა უცვლელი დარჩა. ჩეროკის მიწების მითვისების სურვილმა ხალხი იძულებით გადაასახლა ტერიტორიაზე, რომელსაც დღეს ოკლაჰომა ჰქვია. თუმცა, სეკოიას დამწერლობამ ეს გზაც გაიარა.

დღეს ეს სისტემა ჩეროკის კულტურის შენარჩუნების მთავარი ინსტრუმენტია. ახალგაზრდები მას მესენჯერებში იყენებენ, ხოლო ოფიციალური დოკუმენტები და საგზაო ნიშნები დღემდე სეკოიას მიერ გამოგონილ სიმბოლოებს ეყრდნობა.

სეკოიას ცხოვრების ბოლო წლები დღემდე გამოცანად რჩება. 1842 წელს, 80 წლის ასაკში, იგი მექსიკაში გაემგზავრა, სავარაუდოდ, იქ დასახლებული თანატომელების საძიებლად. მისი საფლავი დღემდე ნაპოვნი არ არის, თუმცა მისი მემკვიდრეობა ცოცხალია.