ჯ.რ.რ. ტოლკინის „ბეჭდების მბრძანებელი“ სავსეა მითოლოგიური არსებებით, თუმცა მათ შორის ერთ-ერთი ყველაზე იდუმალი, ტომ ბომბადილი, მკითხველთა დიდი ნაწილისთვის უცნობი რჩება. მიზეზი მარტივია: პიტერ ჯექსონმა გადაწყვიტა, ეს პერსონაჟი კინოადაპტაციიდან სრულად ამოეღო.

მიუხედავად იმისა, რომ ფილმების მაყურებელი მას ვერ იცნობს, წიგნებში ბომბადილი შუახმელეთის ერთ-ერთი უძველესი და ყველაზე გამორჩეული ფიგურაა. ის არის არსება, რომელზეც ბეჭდის ძალა საერთოდ არ ვრცელდება.

თავად ტოლკინი ბომბადილს „საჭირო გამოცანას“ უწოდებდა. ავტორის თქმით, ეს პერსონაჟი წარმოადგენს რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანს, რაც შუახმელეთის ეთიკურ საფუძვლებს უკავშირდება.

ტომ ბომბადილის ისტორია თავად „ბეჭდების მბრძანებელზე“ ბევრად ადრე დაიწყო. მისი შთაგონების წყარო ტოლკინის შვილების სათამაშო, ჰოლანდიური თოჯინა იყო, რომელიც მოგვიანებით ტუალეტში ჩარეცხეს. ეს უცნაური დეტალი ავტორისთვის სახალისო რჩებოდა.

სხვადასხვა ხალხი ბომბადილს სხვადასხვა სახელით მოიხსენიებდა. დუნედაინები მას „უძველესსა და უმამოს“ უწოდებდნენ, როჰირიმები — „ძველთაძველს“, ხოლო ჯუჯები — „უძველესი დროის მფლობელს“. ეს სახელები ხაზს უსვამს მის სტატუსს, როგორც შუახმელეთის ყველაზე ადრეული არსების.

როდესაც ჰობიტები თავიანთ მოგზაურობას იწყებენ, ისინი სწორედ ბომბადილს ხვდებიან. ის მერი და პიპინს „ბებერი ტირიფის“ ხახიდან იხსნის და თავის სახლში ეპატიჟება. იქ ყოფნისას ჰობიტები ფანტასტიკურ მოვლენებს აწყდებიან, მათ შორის ფროდოს ხილვებს, სადაც ის განდალფის გაქცევას ხედავს.

ყველაზე მნიშვნელოვანი კი ისაა, რომ ბომბადილი ბეჭდით მანიპულირების მიღმაა. როდესაც ფროდო ბეჭედს იკეთებს და უჩინარდება, ტომი მას მაინც ხედავს. უფრო მეტიც, როცა ბომბადილი თავად იკეთებს ბეჭედს, ის მაინც ხილული რჩება. ის ბეჭედს უბრალო სათამაშოდ აღიქვამს.

მისმა მეუღლემ, გოლდბერიმ, კითხვაზე, თუ ვინ არის ტომი, უპასუხა: „ის არის“. ეს ფრაზა ბიბლიურ „მე ვარ ის, ვინც ვარ“-ს მოგვაგონებს, თუმცა ტოლკინმა წერილებში უარყო მოსაზრება, რომ ბომბადილი ღმერთია.

ტომ ბომბადილი რჩება შუახმელეთის იმ „დავიწყებულ გმირად“, რომელიც ბოროტებისადმი წინააღმდეგობის გაწევის განსხვავებულ, მშვიდობიან ფილოსოფიას გვთავაზობს.