აშშ-ის სამხედრო ძალებმა ირანის სამხრეთ ნაწილში ახალი სამხედრო ოპერაცია განახორციელეს. ცენტრალური სარდლობის ოფიციალური განცხადებით, საჰაერო იერიშები მიზნად ისახავდა ირანული სარაკეტო პოზიციებისა და იმ ნავების განადგურებას, რომლებიც წყალქვეშა ნაღმების დასადებად გამოიყენებოდა.

პენტაგონის წარმომადგენლების თქმით, ეს ნაბიჯი „თვითდაცვის“ პრინციპს ეფუძნება. მათი განმარტებით, აშშ-ის ძალები ვალდებულნი არიან, დაიცვან საკუთარი სამხედრო მოსამსახურეები ირანული მხარისგან მომდინარე მუდმივი საფრთხეებისგან, მიუხედავად იმისა, რომ მოლაპარაკებები შესაძლო ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმის გარშემო ჯერ კიდევ გრძელდება.

მოლაპარაკებების გაურკვეველი ბედი

სამხედრო ესკალაცია პარალელურად მიმდინარეობს დიპლომატიურ მცდელობებთან. ირანის საგარეო საქმეთა სამინისტროს სპიკერმა, ისმაილ ბაღაიმ, დაადასტურა, რომ მხარეებს შორის მოლაპარაკებებში გარკვეული პროგრესი შეინიშნება, თუმცა კონფლიქტის სრულად დასასრულებლად საჭირო შეთანხმება ჯერ კიდევ შორსაა.

„მართალია, განხილული საკითხების დიდ ნაწილზე შეჯერებული პოზიციები გვაქვს, თუმცა იმის თქმა, რომ შეთანხმების ხელმოწერა გარდაუვალია, არასწორი იქნება“, - განაცხადა ბაღაიმ. ეს განცხადება ეწინააღმდეგება ამერიკელი მაღალჩინოსნების წინა მოლოდინებს. პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა გასულ შაბათ-კვირას მიანიშნა, რომ მხარეები შეთანხმებასთან ახლოს იყვნენ, თუმცა მოგვიანებით მოლაპარაკებების დაჩქარებისგან თავის შეკავება მოითხოვა.

რეგიონული დაძაბულობის ფონი

არსებული სიტუაცია 28 თებერვალს დაწყებული ფართომასშტაბიანი საომარი მოქმედებების გაგრძელებაა. მაშინ აშშ-მა და ისრაელმა ირანის წინააღმდეგ ერთობლივი დარტყმები განახორციელეს, რასაც ირანის მხრიდან საპასუხო იერიშები მოჰყვა ისრაელისა და სპარსეთის ყურეში აშშ-ის მოკავშირე სახელმწიფოების წინააღმდეგ.

ირანის ქმედებებმა, მათ შორის ჰორმუზის სრუტის პრაქტიკულად ჩაკეტვამ, გლობალურ ბაზარზე ნავთობის ფასების მკვეთრი ზრდა გამოიწვია. ექსპერტები შიშობენ, რომ ახალი სამხედრო დარტყმები საფრთხეს შეუქმნის სამშვიდობო პროცესს და დაძაბულობას ახალ ფაზაში გადაიყვანს.

ამ დროისთვის ირანის ოფიციალურ სტრუქტურებს აშშ-ის ბოლო თავდასხმებზე პასუხი არ გაუციათ. საერთაშორისო დამკვირვებლები მოვლენების განვითარებას აკვირდებიან, რადგან ნებისმიერი შეცდომა შესაძლოა რეგიონული კრიზისის კიდევ უფრო გამწვავების მიზეზი გახდეს.