ინდოეთის დედაქალაქ დელიში ზაფხულის პიკმა კრიტიკულ ნიშნულს მიაღწია. ქალაქის ქუჩებში, სადაც ტემპერატურა 45 გრადუსს აჭარბებს, ყოველდღიური შრომა გადარჩენისთვის ბრძოლად იქცა.

ორი სამყარო ერთ ქალაქში

დელის ბაზრებში კონტრასტი აშკარაა. ერთ მხარეს არის კონდიცირებული, ნათელი შოურუმები, სადაც ადამიანები სიცხეს აფარებენ თავს. მეორე მხარეს კი ქუჩის მოვაჭრეები, რიქშას მძღოლები და ხელოსნები მუშაობას აგრძელებენ, მიუხედავად იმისა, რომ ჰაერის ტემპერატურა 40 გრადუსს ბევრად აღემატება.

ინდოეთის სამუშაო ძალის თითქმის 90% არაფორმალურ სექტორშია დასაქმებული. მათ არ აქვთ შრომითი ხელშეკრულებები ან სოციალური გარანტიები. 52 წლის ჰარიშ ჩანდრა, რიქშას მძღოლი, ჰყვება, რომ მუშაობის გაჩერება მისთვის ოჯახის შიმშილს ნიშნავს. მისი თქმით, მზის სხივები იმდენად მწველია, რომ ზოგჯერ ფიზიკურად გრძნობს, როგორ ეცლება ძალა.

ეკონომიკური დანაკარგები და ჯანმრთელობის რისკები

ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ყოფილი მთავარი მეცნიერის, დოქტორ სოუმია სვამინათანის განცხადებით, ინდოეთში დაფიქსირებული ტემპერატურა უახლოვდება ადამიანის ორგანიზმის ამტანობის ზღვარს. ეს საფრთხეს უქმნის როგორც ადამიანების სიცოცხლეს, ისე მათ საარსებო წყაროს.

  • 2024 წელს ინდოეთმა სიცხის გამო 247 მილიარდი პოტენციური სამუშაო საათი დაკარგა.
  • ეკონომიკურმა დანაკარგმა 194 მილიარდი დოლარი შეადგინა.
  • საერთაშორისო შრომის ორგანიზაციის პროგნოზით, 2030 წლისთვის სიცხის გამო სამუშაო საათები 5.8%-ით შემცირდება.

ურბანული კუნძულის ეფექტი

ექსპერტები განმარტავენ, რომ დელი განსაკუთრებით მოწყვლადია „ურბანული სიცხის კუნძულის“ ეფექტის გამო. ბეტონის შენობები, გადატვირთული მოძრაობა და მწვანე საფარის ნაკლებობა სითბოს აკავებს, რაც ქალაქს მიმდებარე ტერიტორიებზე უფრო ცხელს ხდის. სიტუაციას ამძიმებს ისიც, რომ ბევრი მუშახელი ცხოვრობს თუნუქისა და პლასტმასისგან აშენებულ სახლებში, რომლებიც დღის განმავლობაში შთანთქმულ სითბოს ღამითაც ასხივებენ.

ექიმები აფრთხილებენ მოსახლეობას, რომ თავბრუსხვევა, სისუსტე, თავის ტკივილი და გულისრევა გადახურების პირველი ნიშნებია. თუ ადამიანი ოფლის გამოყოფას წყვეტს ან დეზორიენტირებული ხდება, ეს სამედიცინო გადაუდებელ მდგომარეობად ითვლება.

პრემიერ-მინისტრმა ნარენდრა მოდიმ მოსახლეობას მოუწოდა, მაქსიმალურად დაიცვან ჰიდრატაციის წესები და განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციონ ბავშვებსა და მოხუცებს. თუმცა, მილიონობით ადამიანისთვის, რომლებიც ქუჩაში შრომობენ, ეს რჩევები პრაქტიკულად შეუსრულებელია.