კოსოვოს მოქალაქეები კვლავ საარჩევნო ყუთებთან მივიდნენ. ბოლო 18 თვის განმავლობაში ეს რიგით მესამე საპარლამენტო არჩევნებია, რაც ქვეყანაში არსებული ღრმა პოლიტიკური კრიზისის პირდაპირი შედეგია.

პოლიტიკური ჩიხი მას შემდეგ დაიწყო, რაც პარტიებმა ვერ შეძლეს შეთანხმება პრეზიდენტის პოსტზე. მარტის ვადის ამოწურვამ და პოლიტიკურმა უთანხმოებამ ქვეყანა მართვის გარეშე დატოვა. 2025 წლის თებერვლის უშედეგო არჩევნების შემდეგ, დეკემბერში ჩატარებულმა კენჭისყრამაც ვერ მოიტანა სტაბილური მთავრობა.

ეკონომიკური შედეგები და გამოწვევები

გრძელვადიანმა პოლიტიკურმა კრიზისმა მძიმედ იმოქმედა კოსოვოს ეკონომიკაზე. ქვეყანა, რომელიც ისედაც ებრძვის გლობალურ ენერგოკრიზისს და საწვავის ფასების ზრდას, ინსტიტუციური ვაკუუმის გამო საერთაშორისო ფონდებზე წვდომას კარგავს.

ევროპის საბჭოს პრეზიდენტმა ანტონიო კოსტამ გასულ კვირას კოსოვოში ვიზიტისას მკაფიოდ მოუწოდა ადგილობრივ ლიდერებს, დაასრულონ უთანხმოება. ევროინტეგრაცია და ნატო-ში გაწევრიანება ქვეყნის მთავარი საგარეო პოლიტიკური მიზანია, თუმცა შიდა დაპირისპირება პროცესს აფერხებს.

პოლიტიკური დაპირისპირების ფონი

პრემიერ-მინისტრ ალბინ კურტის პარტია „ვეტევენდოსიე“ დეკემბრის არჩევნების შემდეგ საპარლამენტო უმრავლესობას ფლობს. თუმცა, კანონმდებლობის თანახმად, პრეზიდენტის ასარჩევად 120-კაციან ასამბლეაში მინიმუმ 80 დეპუტატის მხარდაჭერაა საჭირო, რაც ფართო კონსენსუსს მოითხოვს.

  • ოპოზიციური პარტიები კურტის ინსტიტუციების სრულ კონტროლში ადანაშაულებენ.
  • ყოფილი პრეზიდენტი ვიოსა ოსმანი, რომელიც კურტის დაუპირისპირდა, ამჯერად ოპოზიციურ სიაში იყრის კენჭს.
  • ანალიტიკოსები ამ არჩევნებზეც რადიკალურ ცვლილებებს არ ელიან.

მიუხედავად იმისა, რომ კოსოვოს დამოუკიდებლობას დასავლეთის ქვეყნების უმეტესობა აღიარებს, სერბეთთან ურთიერთობის დარეგულირება კვლავ რჩება მთავარ დაბრკოლებად ევროინტეგრაციის გზაზე. ჩრდილოეთ კოსოვოში, სადაც ეთნიკური სერბები ცხოვრობენ, ვითარება კვლავ დაძაბულია.