ათწლეულების განმავლობაში ახალგაზრდებს არწმუნებდნენ, რომ უმაღლესი განათლება სტაბილური და კომფორტული ცხოვრების ერთადერთი გზაა. თუმცა, დღეს აშშ-ში სიტუაცია რადიკალურად შეიცვალა. Economic Policy Institute-ის უახლესი კვლევის თანახმად, კოლეჯის დიპლომი თანდათან კარგავს თავის უპირატესობას, ხოლო ახალგაზრდები, მიუხედავად მაღალი კვალიფიკაციისა, დასაქმების პრობლემებს აწყდებიან.

რეალობა და მოლოდინები

29 წლის ჯეს ვესკონტეს მაგალითი ნათლად აჩვენებს არსებულ რეალობას. პრესტიჟული სამხატვრო სკოლისა და კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული, რომელმაც ფულბრაიტის სტიპენდიით გერმანიაშიც იმუშავა, დღეს ყოველთვიურად 3 000 დოლარზე მეტის გამომუშავებას ვერ ახერხებს. სწავლის სესხების დაფარვის ვადის მოახლოებასთან ერთად, მისი ფინანსური მდგომარეობა კიდევ უფრო მძიმდება.

შრომის დეპარტამენტის ყოფილი მთავარი ეკონომისტი ჯანელ ჯონსი აღნიშნავს, რომ ახალგაზრდებს არამხოლოდ შრომის ბაზარზე აქვთ დაბალი მოლოდინები, არამედ ისინი ზოგადად ცხოვრობენ მრავალი ეგზისტენციალური კრიზისის ეპოქაში. ეს არ არის მხოლოდ „გარდამავალი ასაკის“ სირთულეები, არამედ სისტემური პრობლემა.

დასაქმების სტატისტიკა და ვალები

  • ნიუ-იორკის ფედერალური სარეზერვო ბანკის მონაცემებით, პანდემიის შემდეგ კურსდამთავრებულთა უმუშევრობის დონე საშუალო მაჩვენებელზე მაღალია.
  • LendingTree-ის ცნობით, 2024 წლის კურსდამთავრებულებს საშუალოდ 29 560 დოლარის სასწავლო ვალი აქვთ.
  • აშშ-ში სტუდენტური სესხების საერთო მოცულობამ 1.8 ტრილიონ დოლარს გადააჭარბა.

ეკონომიკური გაურკვევლობა გავლენას ახდენს ახალგაზრდების ფსიქოლოგიურ მდგომარეობაზეც. მიჩიგანის უნივერსიტეტის სამომხმარებლო განწყობის ინდექსი 18-დან 34 წლამდე ასაკის ადამიანებში მკვეთრად დაეცა და ახლა ჩამორჩება 55 წელს ზემოთ მყოფთა მაჩვენებლებს.

სოციალური იზოლაცია და ახალი ტრენდები

პროფესორი დევიდ ბლანჩფლაუერი ყურადღებას ამახვილებს სოციალური კავშირების შესუსტებაზე. ახალგაზრდები ნაკლებად იღებენ მართვის მოწმობას და ნაკლებად ინტერესდებიან სოციალიზაციით, რაც ნაწილობრივ სმარტფონების ზეგავლენითა და ეკონომიკური ფაქტორებით აიხსნება. ბევრი იძულებულია, დაუბრუნდეს მშობლების სახლს, რადგან დამოუკიდებელი ცხოვრება ფინანსურად მიუწვდომელი ხდება.

მიუხედავად გამოწვევებისა, ახალგაზრდების ნაწილი ოპტიმიზმს ინარჩუნებს. როგორც რაგინი სუბრამანიანი, რომელმაც დაბალანაზღაურებადი სამსახური დატოვა და მშობლებთან დაბრუნდა, აღნიშნავს, მთავარია საკუთარი პოტენციალის რეალიზება, იქნება ეს კორპორატიულ გარემოში თუ დამოუკიდებელ პროექტებში.