ქართულ ოპოზიციურ სპექტრში დაძაბულობა იზრდება. პოლიტიკური დამკვირვებლები აღნიშნავენ, რომ კოალიციებსა და პარტიებს შორის მიმდინარე პროცესები არა საერთო მიზნებისკენ, არამედ შიდა დაპირისპირებისკენ უფრო იხრება.

ანალიტიკოსი კობერიძის შეფასებით, პრობლემის სათავეში გავლენიანი პოლიტიკური ფიგურები დგანან, რომლებიც ცდილობენ საკუთარი ელექტორალური წონის შენარჩუნებას ან გაზრდას. სწორედ ამ მიზნით მიმდინარეობს მათ შორის ურთიერთობების გარკვევა, რაც ხშირად საჯარო კონფლიქტებში გადაიზრდება.

ექსპერტების აზრით, ოპოზიციური გაერთიანებების წარმატებას ხელს უშლის ის გარემოება, რომ პოლიტიკური დღის წესრიგი წლების განმავლობაში არ იცვლება. სალუქვაძის განცხადებით, ბოლო 14 წლის განმავლობაში პოლიტიკაში ერთი და იგივე ლიდერები და პარტიები ფიგურირებენ.

მკვლევარები ხაზს უსვამენ, რომ მაშინაც კი, როდესაც ოპოზიციურ ძალებში, მათ შორის „ნაციონალურ მოძრაობაში“, ახალი სახეები ჩნდებიან, ისინი მალევე ექცევიან ძველი პოლიტიკური მიდგომების გავლენის ქვეშ. შედეგად, ამომრჩევლის თვალში ეს ძალები ერთმანეთისგან თითქმის არ განსხვავდებიან.

პოლიტიკური კრიზისის ნიშნები

ოპოზიციური ალიანსების მყიფე ბუნება მათ სტრატეგიულ გათვლებსაც აისახება. ექსპერტული პროგნოზებით, მსგავსი შიდა კონფლიქტები პირდაპირ აზიანებს პარტიების რეიტინგს და მათ სამომავლო პერსპექტივებს არჩევნებში. საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილისთვის კი პოლიტიკური სპექტრის ეს ნაწილი კვლავ სტაგნაციურ მდგომარეობაში რჩება, რაც ცვლილებების მოლოდინს ამცირებს.