საქართველოს სხვადასხვა ქალაქში მიუსაფარი ძაღლები მასობრივად ქრებიან. აქტივისტებისა და მოხალისეების განცხადებით, უჩინარდება როგორც ვაქცინირებული და სტერილიზებული, ისე ადგილობრივი მცხოვრებლების მიერ მოვლილი ცხოველები.

სოციალურ ქსელებში გავრცელებულმა ვიდეოებმა საზოგადოებაში მწვავე კითხვები გააჩინა. კადრებში ჩანს, თუ როგორ გადაჰყავთ ცხოველები მუნიციპალურ თავშესაფრებში. ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე ბრალდება გორის თავშესაფარს უკავშირდება, სადაც, სავარაუდოდ, ძაღლებს ცოცხლად წვავენ. ხელისუფლება აღნიშნულს ოფიციალურად არ ადასტურებს.

აქტივისტების უნდობლობა და პროტესტი

ცხოველთა უფლებადამცველები აცხადებენ, რომ სახელმწიფოს ახალი პროგრამა, რომელიც მიუსაფარი ძაღლების პოპულაციის შემცირებას ისახავს მიზნად, არაჰუმანურია. მათი შიშით, ქუჩიდან აყვანილი ცხოველები არა დაცვას, არამედ არაადამიანურ პირობებს ან იზოლაციას ექვემდებარებიან.

„ჩვენ არ ვიცით, სად არიან ჩვენი ძაღლები“, - აცხადებენ მოხალისეები, რომლებიც საკუთარი ძალებით ცდილობენ ცხოველების პოვნას. მაგალითად, თბილისში, ოლღა კოპტევამ, რომელიც წლების განმავლობაში უვლიდა ავჭალის სასაფლაოზე მცხოვრებ ძაღლებს, მათი გაუჩინარების შემდეგ ხანგრძლივი ძიება დაიწყო. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი მათგანი თავშესაფარში იპოვა, ნაწილი კვლავ დაიკარგა.

რა ხდება სისტემაში?

საქართველოში მიუსაფარი ცხოველების ზუსტი რაოდენობა უცნობია, თუმცა აქტივისტები ვარაუდობენ, რომ ეს მაჩვენებელი ასობით ათასს აღწევს. მხოლოდ თბილისის ცხოველთა მონიტორინგის სააგენტოს აქვს სტატისტიკა — 2025 წელს დედაქალაქში 29 676 მიუსაფარი ძაღლი იყო რეგისტრირებული.

სექტორში არსებული პრობლემები მწვავდება მკაცრი საკანონმდებლო რეგულაციების გამო, რაც არასამთავრობო ორგანიზაციებს დაფინანსების მოძიებას ურთულებს. შედეგად, სისტემა, რომელიც ისედაც მოწყვლადი იყო, კიდევ უფრო დასუსტდა. 2026 წლის მაისში, თბილისში დაგეგმილმა საპროტესტო აქციებმა კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ საზოგადოება სახელმწიფოსგან ქმედით და გამჭვირვალე ნაბიჯებს ითხოვს.