18 ივნისს ინგლისის ჩრდილოეთით მდებარე პატარა ქალაქი მეიკერფილდი მსოფლიო პოლიტიკის ეპიცენტრად იქცევა. შუალედური არჩევნები, რომელიც ჩვეულებრივ მცირე გავლენას ახდენს ქვეყნის მართვაზე, ამჯერად დიდი ბრიტანეთის მთავრობის მომავალს განსაზღვრავს.

პრემიერ-მინისტრი კირ სტარმერი მძიმე კრიზისშია. ორი წლის წინანდელი ტრიუმფალური გამარჯვების შემდეგ, ლეიბორისტული პარტიის რეიტინგი მკვეთრად დაეცა. ნაიჯელ ფარაჟის პოპულისტური „რეფორმის პარტია“ აქტიურად იბრძვის ამომრჩევლის გულის მოსაგებად, რაც სტარმერის პოზიციებს კიდევ უფრო აზარალებს.

მანჩესტერის მერი, როგორც ალტერნატივა

პარტიის შიგნით კირ სტარმერის ყველაზე რეალურ კონკურენტად მანჩესტერის მერი ენდი ბერნემი განიხილება. 56 წლის ბერნემი, რომელიც ათი წლის წინ გამოეთიშა ვესტმინსტერის დიდ პოლიტიკას, ამჟამად 2.8-მილიონიან რეგიონს მართავს. მისი გავლენა და პოპულარობა „რიგით ამომრჩევლებთან“ კავშირის დამყარების უნარითაა განპირობებული.

ბერნემი ღიად აკრიტიკებს ვესტმინსტერის ელიტებს და საკუთარ რეგიონს იცავს, რაც მას სტარმერისგან განსხვავებულ, უფრო პოპულისტურ იმიჯს სძენს. თუმცა, პრემიერობისთვის ბრძოლის დასაწყებად მას პარლამენტში დაბრუნება სჭირდება.

მეიკერფილდის გამოწვევა

მეიკერფილდის შუალედური არჩევნები სპეციალურად ამ მიზნით დაინიშნა. ადგილობრივმა დეპუტატმა ჯოშ სიმონსმა მანდატი დათმო, რათა ბერნემს ვაკანტურ ადგილზე კენჭი ეყარა. ეს არჩევანი სიმბოლურია – ბერნემი ამ მხარეში გაიზარდა და წლების განმავლობაში მეზობელ ოლქს წარმოადგენდა.

მიუხედავად ცნობადობისა, გამარჯვება გარანტირებული არ არის. მეიკერფილდი არის ტიპური სამუშაო კლასის რაიონი, სადაც ბრექსიტის მომხრეები და ტრადიციული პოლიტიკით უკმაყოფილო ამომრჩევლები ჭარბობენ. სწორედ აქ არის ფარაჟის პარტიის ძლიერი მხარე.

ბერნემის გამარჯვება 18 ივნისს, დიდი ალბათობით, სტარმერის ლიდერობიდან გადაყენების პროცესს დააჩქარებს და ბრიტანეთს ახალ პოლიტიკურ კურსს შესთავაზებს.

თუ ბერნემი დამარცხდება, მისი გზა ვესტმინსტერისკენ დაიხურება, რაც ლეიბორისტულ პარტიაში ქაოსს გააღრმავებს. სტარმერს მოუწევს დარჩენილ ვადამდე „კოჭლობით“ გააგრძელოს მმართველობა, რაც, არსებული გამოკითხვების მიხედვით, პარტიისთვის შესაძლოა საყოველთაო არჩევნებზე კატასტროფით დასრულდეს.