ბრიტანეთის ლეიბორისტული პარტია რთულ პერიოდს გადის. 7 მაისს დაგეგმილ უელსისა და შოტლანდიის არჩევნებამდე რამდენიმე კვირით ადრე, პარტია არა მხოლოდ ადგილობრივ გამოწვევებს, არამედ ცენტრალური ხელისუფლების მიმართ არსებულ მკვეთრ უკმაყოფილებასაც უპირისპირდება.

პრემიერ-მინისტრ კირ სტარმერის ირგვლივ ატეხილი სკანდალები, განსაკუთრებით ლორდ მანდელსონის ვაშინგტონში ელჩად დანიშვნის გადაწყვეტილება, ლეიბორისტების კამპანიას სერიოზულად აზიანებს. პარტიის შიგნით არსებული დაძაბულობა და მმართველობის სისუსტის განცდა უელსსა და შოტლანდიაში ამომრჩეველთა განწყობაზე პირდაპირ აისახება.

უელსი: საუკუნოვანი ბატონობის დასასრული?

უელსში ლეიბორისტები 1999 წლიდან მართავენ, თუმცა წელს ვითარება რადიკალურად განსხვავებულია. პირველი მინისტრი ელუნედ მორგანი საჯაროდ აღიარებს, რომ შესაძლოა საკუთარი საპარლამენტო ადგილიც კი დაკარგოს.

პოლიტიკური კლიმატი იმდენად შეიცვალა, რომ ოპოზიციური პარტიები - „პლაიდ კიმრი“ და „რეფორმის პარტია“ - პირველად ისტორიაში გამარჯვების რეალურ შანსს ხედავენ. ახალი პროპორციული საარჩევნო სისტემის გამო, დიდი ალბათობით, ვერცერთი პარტია მოიპოვებს უმრავლესობას, რაც არჩევნების შემდეგ რთულ კოალიციურ მოლაპარაკებებს წინასწარმეტყველებს.

შოტლანდია: SNP-ის 20-წლიანი მმართველობა

შოტლანდიაში ვითარება განსხვავებულია, თუმცა არანაკლებ დაძაბული. შოტლანდიის ნაციონალური პარტია (SNP) უკვე მეოცე წელია ხელისუფლებაშია. მიუხედავად არაერთი სკანდალისა და საჯარო სერვისების არასახარბიელო მაჩვენებლებისა, ჯონ სვინის პარტია კვლავ ლიდერობას ინარჩუნებს.

ამომრჩეველთა მთავარი საზრუნავი ამჯერად არა დამოუკიდებლობის საკითხი, არამედ ცხოვრების გაძვირება, ჯანდაცვა და მიგრაციაა. ლეიბორისტების შოტლანდიური ფრთა, ანას სარვარის ხელმძღვანელობით, ცდილობს დისტანცირება მოახდინოს ლონდონში მიმდინარე პოლიტიკური ქაოსისგან, თუმცა ამომრჩეველთა იმედგაცრუება აშკარაა.

„ლეიბორისტების ბრიტანული პერფორმანსი ჩვენთვის ნამდვილი საჩუქარია“, - აცხადებს SNP-ის ერთ-ერთი გამოცდილი კამპანიერი.

არჩევნების შედეგები გადამწყვეტი იქნება არა მხოლოდ რეგიონული პოლიტიკისთვის, არამედ კირ სტარმერის მთავრობის პოლიტიკური მომავლისთვისაც, რომელიც ბოლო დროს თავდაცვის ხაზზეა გადასული.