სიეტლი მრავალი წელია, რაც კასკადიის სუბდუქციის ზონის სეისმური საფრთხის ქვეშ იმყოფება. თუმცა, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახურის (USGS) ახალი კვლევა აჩვენებს, რომ ქალაქის უშუალო სიახლოვეს არსებული ფარული რღვევები არანაკლებ საშიშია.

საფრთხე, რომელიც მანამდე უგულებელყოფილი იყო

GSA Bulletin-ში გამოქვეყნებული ნაშრომი ყურადღებას ამახვილებს სიეტლის რღვევის ზონაზე (SFZ). ეს სისტემა ბეინბრიჯის კუნძულიდან სიეტლამდე ვრცელდება და აქამდე მიიჩნეოდა, რომ მასში არსებული მცირე რღვევები სერიოზულ მიწისძვრებს ვერ გამოიწვევდა.

„ეროვნული სეისმური საფრთხის მოდელის შექმნისას, ამ მოკლე რღვევებს ხშირად არ ვითვალისწინებთ, რადგან ისინი მცირე ზომისად მიიჩნევა“, — აცხადებს კვლევის ავტორი, პალეოსეისმოლოგი სტივენ ენგსტერი. თუმცა, მონაცემები საპირისპიროს ამტკიცებს: ეს რღვევები გაცილებით ხშირად აქტიურდება, ვიდრე მთავარი სეისმური წყარო.

კვლევის მეთოდოლოგია

მეცნიერებმა რთულად შესამჩნევი რღვევების შესასწავლად თანამედროვე ტექნოლოგიები გამოიყენეს:

  • მაგნიტური კვლევები ფუძე ქანებში ცვლილებების დასადგენად.
  • Lidar-ის გამოსახულებები, რომლებიც ხშირი ტყის საფარის ქვეშ ძველი მიწისძვრების კვალს აჩენს.
  • ნიადაგის თხრილების გათხრა და სედიმენტური ფენების ანალიზი.

კვლევამ აჩვენა, რომ მეორადი რღვევები დაახლოებით 350 წელიწადში ერთხელ იწვევს ბიძგებს. ეს მაჩვენებელი რადიკალურად განსხვავდება მთავარი რღვევისგან, რომელიც ყოველ 5000 წელზე მეტი ინტერვალით ხასიათდება.

რას ნიშნავს ეს სიეტლისთვის?

სიეტლის მეტროპოლიაში, სადაც დაახლოებით ოთხი მილიონი ადამიანი ცხოვრობს, ეს აღმოჩენა სერიოზულ გამოწვევას წარმოადგენს. მიუხედავად იმისა, რომ კასკადიის დიდი მიწისძვრა მასშტაბური იქნება, მეცნიერები შიშობენ, რომ უფრო ხშირი და ქალაქის ქვეშ მიმდინარე მცირე რღვევების გააქტიურება კრიტიკულ ინფრასტრუქტურას მნიშვნელოვან ზიანს მიაყენებს.

მკვლევარები აგრძელებენ მუშაობას, რათა უკეთ გაიგონ მეორადი რღვევებისა და მთავარი სეისმური ზონის ურთიერთკავშირი. საბოლოო ჯამში, მიზანი იმის დადგენაა, თუ როდის შეიძლება ველოდოთ მომდევნო რღვევას, რათა ქალაქის მოსახლეობამ უკეთ შეძლოს თავის დაცვა.