პრემიერ ლიგის მიმდინარე სეზონის დასასრული კულმინაციას აღწევს. ლოგიკურად, საჩემპიონო რბოლა უკვე დასრულებულად უნდა მივიჩნიოთ, რადგან მიკელ არტეტას „არსენალს“ მანჩესტერ „სიტისთან“ შედარებით ორი ქულით მეტი აქვს და ჩემპიონობისთვის მხოლოდ ორი გამარჯვება სჭირდება.

„მეთოფეების“ კალენდარი ხელსაყრელია. დღეს ისინი უკვე გავარდნილ „ბარნლის“ ხვდებიან, კვირას კი — „კრისტალ პალასს“, რომელსაც სამი დღის შემდეგ ევროპა კონფერენს ლიგის ფინალი ელის. ერთი შეხედვით, უკეთესი სცენარი არტეტას გუნდისთვის ძნელად წარმოსადგენია.

მანჩესტერ სიტის იმედი და რეალობა

„სიტის“ გზა გაცილებით რთულია. სამშაბათს ისინი გასვლაზე „ბორნმუთს“ ეთამაშებიან, რომელიც ჩემპიონთა ლიგის საგზურისთვის იბრძვის. სეზონის ბოლო მატჩს „ქალაქელები“ შინ, „ასტონ ვილას“ წინააღმდეგ გამართავენ, რომელიც ევროპა ლიგის ფინალის შემდეგ დაღლილი დაბრუნდება.

ხშირად ისმის კითხვა: რამდენად მოტივირებულნი არიან გუნდები, რომლებსაც ტურნირის ბოლოს კონკრეტული მიზანი აღარ გააჩნიათ? „პალასის“ მწვრთნელი ოლივერ გლაზნერი პირდაპირ აცხადებს, რომ მისი პასუხისმგებლობა არა საჩემპიონო რბოლის დრამატიზება, არამედ საკუთარი კლუბის ინტერესების დაცვაა.

ფსიქოლოგიური წნეხი და ისტორიული პარალელები

„არსენალისთვის“ მთავარი გამოწვევა არა მხოლოდ მეტოქეები, არამედ საკუთარი ფსიქოლოგიური მდგომარეობაა. გუნდი ტიტულის მოლოდინში 22 წელია, რაც დამატებით წნეხს ქმნის. თუნდაც მცირე შეფერხება „ბარნლისთან“ მატჩში, შესაძლოა, გადამწყვეტი აღმოჩნდეს.

ისტორიას ახსოვს შემთხვევები, როდესაც აუტსაიდერებმა ან მოტივაციადაკარგულმა გუნდებმა ჩემპიონობის ბედი შეცვალეს. მაგალითად, 1994-95 წლების სეზონში „მანჩესტერ იუნაიტედი“ სწორედ იმ „ვესტ ჰემთან“ ფრემ დააკარგვინა ტიტული, რომელსაც უკვე აღარაფერი სჭირდებოდა.

მიუხედავად იმისა, რომ „სიტის“ გულშემატკივრები ჩემპიონატის ბოლომდე დაძაბულობას ელიან, რეალობა ისაა, რომ ტიტული „არსენალის“ ხელშია. თუ ლონდონელები არ დაიბნევიან, პრემიერ ლიგის თასი მათ დარჩებათ.